Joannicjusz (Kobziew): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 36 bajtów ,  2 lata temu
drobne redakcyjne, drobne techniczne, wikizacja
(do głównego tekstu)
(drobne redakcyjne, drobne techniczne, wikizacja)
|imię przybrane = Joannicjusz
|imię przybrane oryginalne = Иоанникий
|tytuł = metropolitaMetropolita ługański i alczewski
|grafika = Antishubin Lugansk.jpg
|opis grafiki =
|data śmierci =
|miejsce śmierci =
|1. funkcja = metropolitaMetropolita ługański i alczewski
|1. funkcja - okres = 2007–2012
|2. funkcja =
|2. funkcja - okres =
|wyznanie = [[prawosławiePrawosławie|prawosławne]]
|kościół = [[Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego]]
|inkardynacja = [[Eparchia ługańska]]
|kościół tytularny =
|data pontyfikatu =
|podpis =
|odznaczenia =
|commons = Category:Ioannikij (Kobzev)
 
== Życiorys ==
Urodził się w rodzinie chłopskiej. Jest z pochodzenia [[Rosjanie|Rosjaninem]]. Ukończył siedem klas szkoły podstawowej, po czym został robotnikiem budowlanym. W latach 1958–1960 uczył się w seminarium duchownym w [[Kijów|Kijowie]], zaś po jego zamknięciu przez władze radzieckie – przez dalsze dwa lata w [[seminarium duchowne w Odessie|analogicznej placówce]] w [[Odessa|Odessie]]. W 1966 ukończył Moskiewską Akademię Duchowną z tytułem kandydata teologii, uzyskanym za pracę poświęconą św. [[Ignacy (Brianczaninow)|Ignacemu (Brianczaninowowi)]]. Jeszcze jako student, 16 listopada 1964, złożył [[postrzyżyny mnisze|wieczyste śluby zakonne]] w [[Ławra Troicko-Siergijewska|Ławrzeławrze Troicko-Siergijewskiej]], przyjmując imię Joannicjusz, zaś 24 listopada został [[hierodiakon]]em. 7 kwietnia 1969 wyświęcony na [[hieromnich]]a, zaś w 1971 podniesiony do godności [[igumen]]a. W tym samym roku został zatrudniony jako wykładowca seminarium duchownego w Odessie. Od 1983 [[archimandryta]]. W 1986 został proboszczem parafii przy [[sobór Opieki Matki Bożej w Izmaile|soborze Opieki Matki Bożej w Izmaile]] oraz dziekanem dekanatu izmailskiego.
 
13 grudnia 1988 miała miejsce jego [[chirotonia]] na biskupa [[Słowiańsk|słowiańskiego]], wikariusza eparchii [[eparchia odeska|odeskiej i chersońskiej]]. 19 lutego 1990 przeniesiony na katedrę [[eparchia doniecka|doniecką i ługańską]], zaś po jej reorganizacji w roku następnym – [[eparchia ługańska|ługańską i starobielską]]. W 1993 podniesiony do godności arcybiskupiej, zaś w 2001 został metropolitą.
 
Brał udział w spotkaniu biskupów Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego w kwietniu 1992 w [[Żytomierz]]u, którego uczestnicy zaapelowali o zwołanie soboru swojego Kościoła, zaś jego zwierzchnika metropolitę [[Filaret (Denysenko)|Filareta (Denysenkę)]] oskarżyli o krzywoprzysięstwo. W efekcie spotkania oraz soboru, jaki miał miejsce w tym samym roku, metropolita Filaret został uznany za winnego rozbijania Kościoła i pozbawiony urzędu<ref>[http://www.pravoslavye.org.ua/index.php?r_type=article&action=fullinfo&id=15980 Початок церковної свободи (15-річчя Житомирського передсоборного зібрання)]</ref>. W czasie [[pomarańczowa rewolucja|pomarańczowej rewolucji]] razem z grupą innych prorosyjsko nastawionych hierarchów Kościoła (metropolici odeski [[Agatangel (Sawwin)|Agatangel]] i doniecki [[Hilarion (Szukało)|Hilarion]]) popierał [[Wiktor Janukowycz|Wiktora Janukowycza]], określając go jako prawowitego prezydenta<ref>[http://risu.org.ua/ua/index/expert_thought/analytic/33861/ ЦЕРКВА І ВИБОРИ: УРОКИ 2004 РОКУ]</ref>.
144 909

edycji