Erich Koch: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 233 bajty ,  1 rok temu
brak opisu edycji
(drobne redakcyjne)
Początkowo podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] zajmował się sprawą [[Polacy|Polaków]], zamieszkujących ziemie włączone do III Rzeszy. W 1941 został szefem administracyjnym na Ukrainie, co dawało mu do dyspozycji [[Gestapo]] na tym terenie; był odpowiedzialny za deportacje setek tysięcy ludzi do [[obóz zagłady|obozów zagłady]]. Gdy [[Armia Czerwona]] wkroczyła na Ukrainę, wrócił do Prus Wschodnich. Stamtąd słał telegramy do [[Führer]]a, iż będzie bronił tych terytoriów do końca.
 
Uniknąwszy schwytania przez [[Rosjanie|Rosjan]], ukrywał się do 1949, kiedy został schwytany przez [[Brytyjczycy|Brytyjczyków]] w [[Hamburg]]u (podawał się wówczas za byłego majora rezerwy, Rolfa Bergera). Mimo nalegań [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]], został wydany nie Związkowi Radzieckiemu, a [[Polska Rzeczpospolita Ludowa|Polsce]]. Proces, który rozpoczął się dopiero latem 1958, zakończył się uznaniem go winnym śmierci około 400&nbsp;000 Polaków (zbrodnie na Ukrainie nie były brane pod uwagę) i wyrokiem kary śmierci z 9 maja 1959. Wyroku jednak nigdy nie wykonano<ref>Według dokumentów, do których dotarli dziennikarze „[[Rzeczpospolita (gazeta)|Rzeczpospolitej]]”, przyczyną decyzji o niewykonaniu na nim wyroku śmierci miało być przekonanie polskiego i sowieckiego aparatu bezpieczeństwa o tym, że uda się od Kocha wydobyć tajemnice „[[Bursztynowa Komnata|Bursztynowej Komnaty]]”, które miał on rzekomo znać (zob. artykuł w „Rzeczypospolitej”: [http://www.rp.pl/artykul/260747.html „Jak SB i KGB tropiły Bursztynową Komnatę”]), choć oficjalnie uzasadniano ją chorobą skazanego.</ref>.
 
Wyroku nigdy nie wykonano, a Koch zmarł śmiercią naturalną w wieku 90 lat, bo przez 25 lat pobytu w więzieniu w Barczewie utrzymywał wagę ciała poniżej 50 kilogramów, więc lekarze nie mogli uznać go za zdrowego, co było niezbędne do wykonania wyroku <ref>Według dokumentów, do których dotarli dziennikarze „[[Rzeczpospolita (gazeta)|Rzeczpospolitej]]”, przyczyną decyzji o niewykonaniu na nim wyroku śmierci miało być przekonanie polskiego i sowieckiego aparatu bezpieczeństwa o tym, że uda się od Kocha wydobyć tajemnice „[[Bursztynowa Komnata|Bursztynowej Komnaty]]”, które miał on rzekomo znać (zob. artykuł w „Rzeczypospolitej”: [http://www.rp.pl/artykul/260747.html „Jak SB i KGB tropiły Bursztynową Komnatę”]), choć oficjalnie uzasadniano ją chorobą skazanego.</ref>.
 
Karę pozbawienia wolności odbywał w [[Zakład Karny Barczewo|więzieniu w Barczewie]]; wraz z nim osadzeni byli polscy opozycjoniści, m.in. [[Stefan Niesiołowski]]<ref>{{cytuj stronę |url = http://old.ro.com.pl/aktualnosci/tresc/22846/W_Barczewie_siedzial_m.in._Erich_Koch_i_Stefan_Niesiolowski/ |tytuł = Odsłonięto tablicę poświęconą więźniom politycznym |data = 2012-10-26 |język= pl |data dostępu = 2013-10-24}}</ref>. Zmarł tamże w wieku 90 lat. Pochowano go potajemnie w nieoznaczonym grobie na miejscowym cmentarzu parafialnym. W 2012 roku została wydana książka autorstwa [[Mieczysław Siemieński|Mieczysława Siemieńskiego]] oparta na wywiadzie z Kochem pt. ''Rozmowy z Erichem Kochem : próbowałem zmienić świat''<ref>{{cytuj stronę |url = https://lubimyczytac.pl/ksiazka/154456/rozmowy-z-erichem-kochem-probowalem-zmienic-swiat |tytuł = Rozmowy z Erichem Kochem. Próbowałem zmienić świat |data = |język= pl |data dostępu = 2019-12-28}}</ref>.
Anonimowy użytkownik