Helena Zrinska: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  1 rok temu
int., jęz.
(ilustracja)
(int., jęz.)
=== Rodzina ===
Helena Zrinska była córką chorwackiego bana [[Piotra Zrinskiego]], wodza, polityka i pisarza, oraz poetki i tłumaczki [[Katarzyna Zrinska|Katarzyny Zrinskiej]] z domu [[Frankopan]]. Była ich najstarszym dzieckiem, miała dwie młodsze siostry Judytę Petronellę (1652-1699) i Aurorę Weronikę (1658-1735) oraz brata Iwana IV Antuna (1654-1703).
Helena od najmłodszych lat była podziwiana ze względu na swoją wielką urodę oraz inteligencję. Choć o jej wykształceniu niewiele wiadomo, faktem jest, iż dorastała w możnej rodzinie o rozległych kontaktach, na której dworach przebywali [[Chorwaci|chorwaccy]] intelektualiści i pisarze oraz inni znamienici członkowie rodu, m.in. stryj Heleny [[Nikola Zrinski]].
 
=== Małżeństwa ===
1 marca 1666 została żoną [[Franciszek I Rakoczy|Franciszka I Rakoczego]], z którym doczekała się trójki dzieci, najsłynniejszy był [[Franciszek II Rakoczy]]. Po śmierci pierwszego męża (1676 r.) w 1682 r. wstąpiła w uświęcony związek z [[Imre Thököly|Emerykiem (Imre) Thökölym]]. Z drugim małżonkiem brała czynny udział w zorganizowanym przez niego powstaniu. Helena wsławiła się prawie trzyletnią (1685-16881685–1688) obroną zamku [[Zamek Palanka|Palanka]] (Palanok) w [[Mukaczewo|Mukaczewie]] (obecnie znajdującej się na terytorium [[Ukraina|Ukrainy]]). Kiedy dalsza obrona twierdzy stała się niemożliwa, Helena poddała się [[Austriacy|Austriakom]] sama zostając ich jeńcem.
 
=== Niewola, wygnanie i śmierć ===
Hrabina została uwięziona w austriackim klasztorze spędziła tam, z dwójką swoich dzieci, łącznie siedem lat. W tym czasie [[Imre Thököly|Thököly]] nadal prowadził w północno-wschodniej części kraju walkę z [[Habsburgowie|habsburskimi]] oddziałami. Dzięki sprzyjającym okolicznościom doszło do wymiany jeńców i w 1695 r. Helena wróciła do męża.
Po [[Pokój w Karłowicach|pokoju karłowickim]], niekorzystnym dla [[Imre Thököly|Thökölyego]] i Zrinskiej, para musiała udać się na wygnanie do [[Turcja|Turcji]]. Helena mieszkała przez pewien czas w [[Konstantynopol]]u, dokładniej w dzielnicy [[Galata]]. Żywota dokonała w [[Nikomedia|Nikomedii]] (obecnie [[Izmit]]).
 
== Dziedzictwo ==
Na [[Węgry|Węgrzech]] uważana jest za narodową bohaterkę, patriotkę i wojownikabojowniczkę o wolność, która idee niepodległościowe wpoiła swojemu synowi, przywódcy słynnego powstania antyhabsburskiego.
Szczątki hrabiny zostały w 1906 r. przeniesione do [[Koszyce|Koszyc]] i znajdują się w katedrze [[Katedra św. Elżbiety w Koszycach|Św. Elżbiety]] w grobie, który dzieli z synem.