Kalokagatia: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 52 bajty ,  1 rok temu
dr
m (źródła)
(dr)
Pierwszym filozofem, który w swej refleksji dotyczącej [[paideia|paidei]] i [[etyka|etyki]] używał tego sformułowania, był [[Arystoteles]]. Według niego oznaczała ona życie [[cnota|cnotliwe]], a nawet najwyższą z cnót (podobieństwo do teorii [[Platon]]a), którą osiąga się po zdobyciu wcześniejszych, niższych w hierarchii przymiotów - staje się więc ona umiejętnością czynienia [[dobro|dobra]] dla niego samego. Skierowuje ona ku refleksji i kontemplacji [[Bóg|Bytu Najwyższego]] i podporządkowuje wszystkie inne dziedziny życia temu aktowi. Ma ona również wymiar kulturowy, społeczny i polityczny. Kalokagathii poświęcona jest ostatnia część ''Etyki eudemejskiej'' Stagiryty (1248 b – 1249 b).
 
Dla Greków [[wartość(filozofia)|wartości|]] piękna i dobra były nierozerwalnie ze sobą złączone (por. [[Platon]]). Również w [[chrześcijaństwo|chrześcijaństwie]] piękno jest cechą dobra, choć w innym sensie. Od [[Historia nowożytna|czasów nowożytnych]] dobro i piękno uważa się za odrębne wartości, czego rezultatem jest rozdzielenie [[etyka|etyki]] i [[estetyka|estetyki]]. Istotna część osiągania najwyższego dostępnego człowiekowi dobra, czyli szczęścia.
 
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
 
== Bibliografia ==
* W. Jaeger, ''Paideia. Formowanie człowieka greckiego'', Fundacja Aletheia, Warszawa 2001
* W. Jaeger, ''Wczesne chrześcijaństwo i grecka Paideia'' Homini, 2002
* I. Marrou, '' Historia wychowania w starożytności''. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1969
 
 
== Zobacz też ==
* [[społeczeństwo]]
* [[mens sana in corpore sano]]
 
== Bibliografia ==
* W. Jaeger, ''Paideia. Formowanie człowieka greckiego'', Fundacja Aletheia, Warszawa 2001
* W. Jaeger, ''Wczesne chrześcijaństwo i grecka Paideia'' Homini, 2002
* I. Marrou, '' Historia wychowania w starożytności''. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1969
 
[[Kategoria:Starogreckie pojęcia filozoficzne]]