Rozpad Jugosławii: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięty 1 bajt ,  5 miesięcy temu
m
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej
 
=== Animozje po II wojnie światowej ===
Wpływ na przebieg wydarzeń w Chorwacji i w Bośni i Hercegowinie miały wydarzenia z czasów [[II wojna światowa|II wojny światowej]], które odcisnęły głębokie piętno w pamięci miejscowej ludności. Wskutek współpracy Chorwatów z Niemcami i Włochami utworzono [[Niepodległe Państwo Chorwackie]] (NDH) z [[Ante Pavelić|Ante Paveliciem]] na czele. Muzułmanie z Bośni i Hercegowiny podjęli próbę uzyskania autonomii, kierując, w listopadzie 1942 roku, memorandum do [[Adolf Hitler|Adolfa Hitlera]], w którym przekonywali, że są ludem pochodzącym od [[Goci|Gotów]] i przybyli na Bałkany w III wieku jako plemię germańskie. W latach 1942–1943 w szeregach [[Waffen-SS]] służyło ok. 20–25 tys. żołnierzy albańskich i chorwackich{{odn|Trawczyńska|2009|s=150}}. Pamięć o zbrodniach chorwackiego ruchu ultranacjonalistycznego [[Ustasze|ustatszyustaszy]] była żywa wśród Serbów chorwackich, gdzie nadal żyli świadkowie pamiętający II wojnę światową{{odn|Benson|2004|s=219}}.
 
Główną ofiarą zbrodni Waffen-SS na terenie Jugosławii była ludność serbska{{odn|Trawczyńska|2009|s=150}}. Serbowie byli umieszczani w obozach koncentracyjnych lub mordowani (w [[Jasenovac (obóz koncentracyjny)|obozie koncentracyjnym w Jasenovacu]] zginęło ok. 200 tys. osób; łącznie podczas wojny zginęło od 295 do 344 tys. Serbów), zmuszani do ucieczki poza NDH oraz do przejścia na [[katolicyzm]]. Zakazano posługiwania się [[Cyrylica serbska|cyrylicą]], zamykano serbskie szkoły wyznaniowe, usuwano Serbów z instytucji publicznych oraz konfiskowano własności patriarchatu serbskiego. Prześladowanie ludności serbskiej odegrało dużą rolę w ukształtowaniu się serbskiego [[nacjonalizm]]u. Serbskie ruchy nacjonalistyczne z przełomu lat 80. i 90. bardzo często posługiwały się narracją historyczną uwypuklającą m.in. zbrodnie popełnione w Jasenovacu{{odn|Trawczyńska|2009|s=151}}.