Otwórz menu główne

Stanisław Bylina

polski mediewista

Stanisław Jan Bylina (ur. 4 kwietnia 1936 w Kielcach[1], zm. 4 września 2017 w Warszawie[2]) – polski historyk mediewista, profesor nauk humanistycznych.

Stanisław Bylina
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1936
Kielce
Data i miejsce śmierci 4 września 2017
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1964
Habilitacja 1972
Profesura 1991
Doktor honoris causa
(Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach – 2009)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

W 1959 roku ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim. Doktoryzował się w 1964 roku, natomiast stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1972. W 1991 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. Początkowo zatrudniony był w Instytucie Słowianoznawstwa PAN w Warszawie (1960–1971). W 1971 roku podjął pracę w Instytucie Historii PAN, którego w 1991 został dyrektorem. Współpracował nadto z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Kielcach, gdzie w latach 1985–1991 kierował Zakładem Historii Średniowiecza w Instytucie Historii[1].

Specjalizował się w historii średniowiecza polskiego oraz powszechnego, a także w dziejach chrześcijaństwa oraz kultury Polski i Europy. Był członkiem Komitetu Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk oraz członkiem korespondentem Wydziału II Nauk Historycznych, Społecznych i Filozoficznych Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[3]. W 2009 roku otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach[4]. W 1997 odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 293, rząd 6, grób 1/2)[6].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Wpływ Konrada Waldhausena na ziemiach polskich w drugiej połowie XIV i pierwszej połowie XV wieku, Wrocław 1966.
  • Wizje społeczne w herezjach średniowiecznych. Humiliaci, begini, bagardzi, Wrocław 1974.
  • Ruchy heretyckie w średniowieczu. Studia, Wrocław 1991.
  • Człowiek i zaświaty. Wizje kar pośmiertnych w Polsce średniowiecznej, Warszawa 1992.
  • Kultura ludowa Polski i Słowiańszczyzny średniowiecznej, Łowicz 1999.
  • Chrystianizacja wsi polskiej u schyłku średniowiecza, Warszawa 2002.
  • Na skraju lewicy husyckiej, Warszawa 2005.
  • Hussitica. Studia, Warszawa 2007.
  • Religijność późnego średniowiecza. Chrześcijaństwo a kultura tradycyjna w Europie Środkowo-Wschodniej w XIV-XV w., Warszawa 2009.
  • Rewolucja husycka. Przedświt i pierwsze lata, Warszawa 2011.
  • Drogi, granice, most. Studia o przestrzeni publicznej i sakralnej w średniowieczu, Warszawa 2012[7].
  • Podróż husytów do Bazylei, Warszawa 2013.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, t. 1, A-G, red. nauk. J. Kapuścik, Warszawa 1998, s. 198.
  2. Zmarł profesor Stanisław Bylina, wybitny historyk (pol.). echodnia.eu, 2017-09-07. [dostęp 2017-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-08)].
  3. Stanisław Bylina w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  4. Prof. Stanisław Bylina doktorem h.c. uniwersytetu w Kielcach. naukawpolsce.pap.pl, 2009-05-01. [dostęp 2014-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-06)].
  5. M.P. z 1998 r. nr 1, poz. 25
  6. https://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=60068. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-05-12].
  7. Drogi, granice, most: studia o przestrzeni publicznej i sakralnej w średniowieczu, rcin.org.pl.