Stanisław Zołociński

Stanisław Zołociński ps. „Doman” (ur. 1 stycznia 1922[1], zm. 1944 w Warszawie) – uczestnik powstania warszawskiego w stopniu sierżanta podchorążego, pośmiertnie mianowany podporucznikiem.

Stanisław Zołociński
Doman
sierżant podchorąży sierżant podchorąży
Data urodzenia 1 stycznia 1922
Data i miejsce śmierci 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki batalionie „Czata 49"
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
  • powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie)
Powązki Wojskowe

W powstaniu warszawskim służył jako dowódca drużyny w batalionie „Czata 49" w Zgrupowaniu „Radosław” Armii Krajowej. Wraz ze swoim oddziałem walczył na Woli i Starym Mieście. Ciężko ranny w natarciu na ul. Stawki, z odniesionych zmarł w szpitalu Jana Bożego przy ul. Bonifraterskiej 12, najprawdopodobniej 13 sierpnia 1944[2]. Miał 22 lata.

Został odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari z rozkazu Dowódcy AK nr 515 z 21 VIII 1944. Uzasadnienie nadania mu krzyża VM brzmiało: „za wyjątkową odwagę osobistą wykazaną w walkach”. Nr krzyża: 13070[3]. Pochowany na Powązkach Wojskowych w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek Brygady Dywersji „Broda 53".

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2004. ​ISBN 83-11-09586-8
  2. Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego jako datę jego śmierci podaje 13 sierpnia 1944, zaś nad grobem na Powązkach Wojskowych widnieje data 12 września.
  3. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 4. Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari - Powstanie Warszawskie. Opracował Andrzej Krzysztof Kunert, Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 1997. ​ISBN 83-87224-00-6