Stefan I Sidarouss

egipski duchowny katolicki (koptyjski), kardynał

Stefan I Sidarouss (22 lutego 1904, Kair23 sierpnia 1987, Kair) – egipski duchowny katolicki (obrządku koptyjskiego), patriarcha Aleksandrii, kardynał.

Stefan I Sidarouss
Kardynał patriarcha
Kraj działania

Egipt

Data i miejsce urodzenia

22 lutego 1904
Kair

Data i miejsce śmierci

23 sierpnia 1987
Kair

Koptyjski patriarcha Aleksandrii
Okres sprawowania

1958–1986

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół katolicki obrządku koptyjskiego

Inkardynacja

lazaryści

Prezbiterat

22 lipca 1939

Nominacja biskupia

9 sierpnia 1947

Sakra biskupia

25 stycznia 1948

Kreacja kardynalska

22 lutego 1965
Paweł VI

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

25 stycznia 1948

Konsekrator

Marek II Khouzam

Współkonsekratorzy

Alexandros Scandar
Pietro Dib

ŻyciorysEdytuj

Był zakonnikiem w Kongregacji Misjonarzy (C.M., lazaryści), kształcił się w zakonnych domach nauki we Francji. 22 lipca 1939 przyjął w Dax (Francja) święcenia kapłańskie, był następnie wykładowcą seminarium w Evreux oraz scholastykiem w Dax i Montmagny. W 1946 powrócił do Egiptu i objął stanowisko dyrektora Instytutu Kościelnego Katolickich Koptów w Tantah.

9 sierpnia 1947 został mianowany biskupem tytularnym Sais, z obowiązkami biskupa pomocniczego koptyjskiego patriarchatu Aleksandrii. 25 stycznia 1948 przyjął sakrę biskupią. 10 maja 1958 wybrany na koptyjskiego patriarchę Aleksandrii. Brał udział w Soborze Watykańskim II (1962-1965).

22 lutego 1965 na pierwszym konsystorzu papieża Pawła VI został wyniesiony do godności kardynalskiej. Papież, który swoimi nominacjami pragnął wzmocnić znaczenie patriarchów katolickich kościołów wschodnich (kardynałami zostali także m.in. Maksymos IV Saigh i Paul-Pierre Meouchi), nadał Sidaroussowi rangę kardynała-patriarchy (najwyższą w Kolegium Kardynalskim, równorzędną z kardynałami-biskupami). Kardynał Sidarouss uczestniczył w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (1967, 1969, 1971, 1974, 1977, 1980, 1983), a także obu konklawe w 1978 oraz w I sesji plenarnej Kolegium Kardynalskiego w Watykanie w listopadzie 1979.

Utracił czynne prawo wyborcze na konklawe wraz z ukończeniem 80. roku życia 22 lutego 1984. Dwa lata później (w maju 1986) zrezygnował z godności patriarchy Aleksandrii.

BibliografiaEdytuj