Stopa mennicza konwencyjna

Stopa mennicza konwencyjnastopa mennicza wprowadzona w Austrii w 1754 r., według której z jednej grzywny kolońskiej czystego srebra bito 10 talarów lub 20 guldenów[1].

Stopa ta została zaakceptowana przez Bawarię, Wirtembergię, Frankonię i Saksonię, a w 1766 r. także przez I Rzeczpospolitą[1].

LiteraturaEdytuj

  • Mikołajczyk A. Leksykon numizmatyczny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Łódź, 1994

PrzypisyEdytuj

  1. a b Andrzej Mikołajczyk, Leksykon numizmatyczny, 1994, s. 280.