Superintendentura Poznań Ewangelickiego Kościoła Unijnego

Superintendentura Poznań Ewangelickiego Kościoła Unijnego – jednostka organizacyjna Ewangelickiego Kościoła Unijnego w Polsce istniejąca w okresie II Rzeczypospolitej i obejmująca grupę gmin kościelnych (zborów) czyli parafii tego Kościoła mająca siedzibę w Poznaniu.

Dawny ewangelicki kościół Zbawiciela w Poznaniu przy ul. Fredry, obecnie katolicki kościół Najświętszego Zbawiciela
Dawny kościół ewangelicki w Jerzykowie, obecnie katolicki kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny
Parafia Liczba wiernych (1937)[1]
Krosno pow. Mosina 860
Bnin pow. Śrem 1004
Czempin pow. Kościan 280
Żabno pow. Śrem 289
Jerzykowo pow. Poznań 400
Kostrzyn pow. Środa 864
Starołęka pow. Poznań 160
Nekielka pow. Środa 494
Morasko pow. Poznań 293
Poznań (ul. Grobla 1) 1100
Zakrzewo pow. Poznań 229
Poznań (ul. Fredry) 800
Poznań (ul. Spokojna 13)[2] 652
Poznań (ul. Szamarzewskiego 3) 700
Poznań (Wierzbięcice 45) 914
Pobiedziska-miasto pow. Poznań 700
Środa 167
Dominowo pow. Środa 216
Swarzędz pow. Poznań 774
Stęszew pow. Poznań 248
Września 615
Podwęgierki pow. Września 820
Żabikowo pow. Poznań 207

Przypisy

edytuj
  1. Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 328.
  2. Kościół św. Anny [online], lazarz.pl [dostęp 2023-11-05].