Otwórz menu główne

Superpuchar Europy 1972

Superpuchar Europy 1972 – był to pierwszy nieoficjalny finał Superpuchar Europy. Pomiędzy zwycięzcą Pucharu Europy Mistrzów Klubowych AFC Ajax a zwycięzcą Pucharu Zdobywców Pucharów Rangers F.C. za sezon 1971/1972. Sam superpuchar był sponsorowany przez holenderski dziennik De Telegraaf bez aprobaty UEFY, ponieważ zespół Rangers był zawieszony na jeden sezon w pucharach UEFA z powodu niewłaściwego zachowania swoich kibiców, podczas finału Puchar Zdobywców Pucharów z Dynamem Moskwa.

Superpuchar Europy 1972
European Super Cup
Szczegóły turnieju
Gospodarz UEFA
Termin 16 stycznia 1973
24 stycznia 1973
Mistrz AFC Ajax (1. tytuł)
Statystyki turnieju
Mecze 2
Strzelone gole (4,5 na mecz)

Superpuchar Europy obył się formule dwumeczu, w którym każda drużyna rozgrywała jeden mecz na własnym stadionie a drugi na stadionie rywala. Pierwszy mecz się odbył 16 stycznia 1973 na stadionie Ibrox Stadium w Glasgow, a drugi mecz odbył się 8 dni późnej na stadionie Olympisch Stadion w Amsterdamie. Zwyciężył klub Ajaxu wygrywając dwumecz 6:3.

TłoEdytuj

15 czerwca 1954 r. w Bazylei została utworzona (Unia Europejskich Związków Piłkarskich), mająca na celu zrzeszenie europejskich związków i tworzenie rozgrywek kontynentalnych w Europie.

2-3 kwietnia 1955 r. utworzono zarys turnieju klubowego w którym wystartowałyby najsilniejsze kluby z całej Europy. Inicjatorem był dziennikarz Gabriel Hanot francuskiego dziennika L’Équipe. 26 czerwca 1955 r. władze UEFY zgodziła się zorganizować turniej, zaakceptowały regulamin rozgrywek i nadała im nazwę Puchar Europy Mistrzów Klubowych (ang. European Champion Clubs' Cup)[1].

W sezonie 1960/1961 ruszył turniej klubowy dla zdobywców pucharu kraju pod patronatem UEFA i nosił on nazwę Puchar Zdobywców Pucharów (ang. Cup Winners' Cup).

W 1972 roku Anton Witkamp dziennikarza pracujący dla De Telegraaf, zaproponował Jaap van Praagowi ówczesnemu prezesowi Ajaxu Amsterdam tworzyć nową rozgrywkę pucharową, która by wyłaniającą najlepszą drużynę Europy w piłce nożnej. Pomiędzy zwycięzcami Pucharu Europy Mistrzów Klubowych a Pucharu Zdobywców Pucharów za dany sezon. Swoją propozycję Anton Witkamp razem Jaap van Praagem z przedłożył Artemio Franchiowi ówczesnemu prezydentowi UEFA, początkowa władze UEFA zgodził na rozegranie Superpucharu UEFA, pomiędzy zwycięzcą Pucharu Europy Mistrzów Klubowych a zwycięzcą Pucharu Zdobywców Pucharów za sezon 1971/1972.

Ostatecznie UEFA nie wyraziła aprobaty dla organizacji Superpucharu Europy, ponieważ ukarała zwycięzce Pucharu Zdobywców Pucharów, klub Rangers F.C. dwuletnim zakazem występu w rozgrywkach międzynarodowych (ostatecznie zawieszenie to skrócono do jednego roku). W który 24 maja 1972 pokonał w finale Pucharu Zdobywców Pucharów, radziecki klub Dinamo Moskwa trzy do dwóch. Kara dotyczyła targnięcia na boisko po meczu świętujący kibiców „The Gers”. Wskutek czego John Greig otrzymał trofeum z rąk oficjeli UEFA w jednym ze stadionowych pomieszczeń. W związku z zachowaniem fanów szkockiej drużyny włodarze moskiewskiego klubu domagali się ponownego rozegrania finałowego pojedynku i choć początkowo ku takiemu scenariuszowi skłaniała się Europejska Unia Piłkarska, do powtórki nie doszło i Rangers zachował wywalczone na Camp Nou w Barcelonie trofeum[2].

Tydzień po zdobyciu Pucharu Zdobywców Pucharów z funkcji menadżera Rangers niespodziewanie zrezygnował William Waddell i postanowił zająć miejsce w zarządzie, a dotychczasowe stanowisko przekazał swojemu doradcy – Jockowi Wallace’owi, który oficjalnie nowym szkoleniowcem został 31 maja 1972 r.

Ajaks Amsterdam wygrał Puchar Europy Mistrzów Klubowych, w tym samym obronił tytuł z sezonu 1970/1971, pokonując w finale Inter Mediolan dwa do zera, który był rozgrywany 2 czerwca 1972 na Stadionie Feijenoord w Rotterdamie.

Ajaks Amsterdam i Rangers, uzgodniły że rozegrają nieoficjalny Superpuchar Europy ramach odchodów 100-lecia powstania klubu Rangers. W formie dwumeczu, w którym każda drużyna rozgrywała jeden mecz na własnym stadionie a drugi na stadionie rywala[3].

Pierwszy meczEdytuj

Pierwszy spotkania finału odbył się na stadionie Rangers Ibrox Stadium w Glasgow 16 stycznia 1973, frekwencja na stadionie wynosiła około 57 tysięcy widzów. Sędziował spotkanie był szkocki arbiter Alastair McKenzie. Pierwszy gol strzelił w 18. minucie Johnny Rep. Alex MacDonald 42. minucie doprowadził do remisu 1:1, dwie minuty później Johan Cruijff podwyższył prowadzenie Ajaksu. Po zmianie stron Tommy McLean zmienił Alfie Conna. W 65. minucie Piet Keizer został zastąpiony przez Heinza Schilchera, minutę później w szkockim zespole nastąpiła druga zmiana Graham Fyfe zastąpił Dereka Johnstone’a. Wynik ustalił Arie Haan, strzelając bramkę w 72. minucie podwyższając na 3:1 prowadzenie dla Ajaksu.

16 stycznia 1973
19:30
Rangers   1:3
(1:2)
  Ajax Ibrox Stadium, Glasgow  
Alex MacDonald   42' raport Johnny Rep   34'
Johan Cruijff   44'
Arie Haan   72'
Widzów: 57 000
Sędzia: Alastair McKenzie
Rangers:
BR   Peter McCloy
OB   Sandy Jardine
OB   Willie Mathieson
OB   John Greig (c)
OB   Derek Johnstone   66'
OB   Dave Smith
PO   Alfie Conn   46'
PO   Tom Forsyth
NA   Derek Parlane
PO   Alex MacDonald   42'
NA   Quinton Young
Zmiany:
PO   Tommy McLean   46'
PO   Graham Fyfe   66'
Trener:
  Jock Wallace
Ajax:
BR   Heinz Stuy
OB   Wim Suurbier
OB   Horst Blankenburg
OB   Barry Hulshoff
OB   Ruud Krol
PO   Arie Haan   72'
PO   Gerrie Mühren
PO   Arnold Mühren
NA   Johnny Rep   34'   80'
NA   Johan Cruijff (c)   44'
NA   Piet Keizer   65'
Zmiany:
PO   Heinz Schilcher   65'
PO   Sjaak Swart   80'
Trener:
  Ștefan Kovács

Drugi meczEdytuj

 
Piłkarze Ajaksu po finale

Oba zespołu przed drugim spotkaniem rozegrały mecze ligowe oba wygrały po cztery do zera, Rangers wygrywał na swoim stadionie Kilmarnock F.C. A Ajax na wyjedzie z HFC Haarlem[4]. Mecz rewanżowy odbył się na Stadion Olimpijski w Amsterdamie 24 stycznia 1973, frekwencja na stadionie wynosiła około 26 168 widzów. Sędzią spotkanie był Niemiec Hans-Joachim Weyland. Pierwszy gol strzelił Alex MacDonald dla szkotów, 11. minucie wyrównał Arie Haan. W 35. minucie szansy na zdobycie gola wykorzystał Quinton Young, trzy minuty później wyróżniał Gerrie Mühren z rzutu karnego. Po przerwie nastąpił jedna zmiana Johnny Rep zastąpił Sjaaka Swarta. Wynik ustalił Johan Cruijff, strzelając bramkę w 78. minucie podwyższając na 3:2 prowadzenie dla Ajaksu. Tym sam holenderski klub wygrał dwumecz wynikiem 6:3.

24 stycznia 1973
20:15
Ajax   3:2
(2:2)
  Rangers Stadion Olimpijski w Amsterdamie  
Arie Haan   11'
Gerrie Mühren   38' (k.)
Johan Cruijff   78'
raport Alex MacDonald   2'
Quinton Young   35'
Widzów: 26 168
Sędzia: Hans-Joachim Weyland
Ajax:
BR   Heinz Stuy
OB   Wim Suurbier
OB   Horst Blankenburg
OB   Barry Hulshoff
OB   Ruud Krol
PO   Arie Haan   11'
PO   Johan Neeskens
PO   Gerrie Mühren   38' (k.)
PO   Sjaak Swart   46'
NA   Johan Cruijff (c)   78'
NA   Piet Keizer
Zmiany:
NA   Johnny Rep   46'
Trener:
  Ștefan Kovács
Rangers:
BR   Peter McCloy
OB   Sandy Jardine
OB   Willie Mathieson
OB   John Greig (c)
OB   Derek Johnstone
OB   Dave Smith
PO   Tommy McLean
PO   Tom Forsyth
NA   Derek Parlane
PO   Alex MacDonald   2'
NA   Quinton Young   35'
Trener:
  Jock Wallace
Superpuchar Europy (1972)
 
AFC Ajax
Pierwszy Tytuł

PrzypisyEdytuj

  1. Liga Mistrzów UEFA w pigułce - Historia Ligi Mistrzów. Archiwum Futbolu. [dostęp 2014-04-01].
  2. Jonathan Wilson: 'The behaviour of the Scottish fans was shocking and ugly' (ang.). Guardian.co.uk, 2008-05-13. [dostęp 2014-03-28].
  3. Eerste officieuze Supercup voor Ajax (niderl.). Ajax.nl. [dostęp 2014-04-02].
  4. Eredivisie uitslagen 1972-1973 (niderl.). fcupdate.nl. [dostęp 2016-08-13].

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj