Szandubra

Szandubra (lit. Švendubrė) – wieś na Litwie, w okręgu olickim, w rejonie Druskieniki.

Szandubra
Švendubrė
Ilustracja
Państwo  Litwa
Okręg olicki
Populacja (2011)
• liczba ludności

293
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, blisko dolnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Szandubra”
Ziemia53°58′52″N 23°56′10″E/53,981111 23,936111
Portal Litwa, Łotwa i Estonia

HistoriaEdytuj

Dawniej w województwie trockim Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego, w guberni grodzieńskiej[1]. W latach 1921–1939 wieś leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim, w gminie Porzecze[2].

 
Diabelski Kamień w Szandburze (09-06-14)1

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 463 osoby, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego. Jednocześnie 344 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 119 litewską. Było tu 83 budynki mieszkalne[2].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Przewałce. Podlegała pod Sąd Grodzki w Druskiennikach i Okręgowy w Grodnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Druskiennikach[3].

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. 4 grudnia 1939 włączona do nowo utworzonego obwodu białostockiego[4]. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. 22 lipca 1941 r. włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy[5]. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do obwodu grodzieńskiego Białoruskiej SRR.

Obecnie w strukturach administracyjnych Litwy.

 
Przystanek we wsi

PrzypisyEdytuj

  1. Szandubra, pow. grodzieński, gm. Sobolany, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 788.
  2. a b Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 40.
  3. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1666.
  4. Карманный атлас СССР. 11-е изд. – Ленинград: ГУГК при СНК СССР, 1940, karta 39
  5. Bezirk Bialystok, www.territorial.de [dostęp 2020-04-02].

Linki zewnętrzneEdytuj