Tō-ji (jap. 東寺; „Świątynia Wschodnia”) – jedna z najstarszych i najważniejszych świątyń buddyjskich w Japonii, w Kioto; w 1994 roku wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część zespołu zabytkowego dawnego Kioto, Uji i Ōtsu.

Tō-ji
東寺
Ilustracja
Pagoda na terenie kompleksu Tō-ji
Państwo

 Japonia

Miejscowość

Kioto

Wyznanie

shingon

Rodzaj

tera

Wezwanie

Budda Siakjamuni

Historia
Data budowy

796

Dane świątyni
Budulec

drewno

Położenie na mapie Kioto
Mapa konturowa Kioto, w centrum znajduje się punkt z opisem „Tō-ji東寺”
Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Tō-ji東寺”
Położenie na mapie prefektury Kioto
Mapa konturowa prefektury Kioto, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Tō-ji東寺”
Ziemia34°58′50″N 135°44′52″E/34,980556 135,747778

HistoriaEdytuj

Świątynię wzniesiono w Kioto w 607 roku w pobliżu południowej bramy miasta, zwanej Rashōmon, na polecenie cesarza Kammu po przeniesieniu stolicy z Nary. Druga ze świątyń w tej okolicy, Sai-ji (Świątynia Zachodnia), nie zachowała się.

Tō-ji była największą świątynią Heian-kyō. W roku 804, po swym powrocie z Chin, sławny mnich Kūkai (774–835) umieścił w niej przywiezione dzieła sztuki buddyjskiej. Na terenie kompleksu Tō-ji przechowywanych jest do dziś wiele cennych zabytków sztuki japońskiej, m.in. rzeźby sakralne i rękopisy. Zespół sakralny składa się z kilkunastu budowli, z których większość to wysokiej klasy zabytki. Najsłynniejszą z nich jest zbudowana w roku 826 pięciokondygnacyjna pagoda o wysokości 57 m, najwyższa na terenie Japonii. Pięciokrotnie zniszczona przez pożary, obecnie istniejąca została odbudowana w 1643 roku. Główny pawilon (kondō), pochodzący z VIII w., również zniszczony przez pożar w roku 1486, zrekonstruowano na początku XVII wieku.

BibliografiaEdytuj