Tańczący jastrząb (powieść)

powieść Juliana Kawalca

Tańczący jastrząb – powieść Juliana Kawalca z 1964 roku, należąca do nurtu wiejskiego polskiej literatury XX wieku.

Tańczący jastrząb
Autor

Julian Kawalec

Typ utworu

powieść obyczajowa

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Polska

Język

polski

Data wydania

1964

Wydawca

Państwowy Instytut Wydawniczy

TreśćEdytuj

Treścią powieści jest historia życia Michała Topornego. Toporny wywodził się z chłopskiej rodziny, ale dzięki spóźnionej edukacji szkolnej i studiom zdołał "wyrwać się ze wsi" i sprowadzić do miasta. Pnąc się coraz wyżej po szczeblach kariery, nie baczył na moralne, fizyczne i psychiczne koszty. Często też krzywdził najbliższe osoby, czego przykładem może być porzucenie wiejskiej żony z dzieckiem i ożenienie się z "kobietą z miasta". Nowe małżeństwo nie przyniosło mu szczęścia. Jego nowa rodzina pogardza nim, a żona szybko go opuszcza. Równocześnie jego egoizm został potępiony przez mieszkańców rodzinnej wsi.

TematykaEdytuj

Powieść ta, jak większość polskich powieści nurtu chłopskiego lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, pisana była pod wpływem urbanizacji, jaka dokonywała się w Polsce w tych latach. Towarzyszyły jej wielkie migracje mieszkańców wsi do miast. Ich celem było poszukiwanie lepszego życia, stabilizacji materialnej i wykształcenia. Często jednak cena tego awansu społecznego była wysoka. Ludzie wychowani w tradycyjnych wartościach i we wspólnocie rodowej nie mogli się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Często ich wielkomiejskim sukcesom towarzyszyła samotność i wyobcowanie, a zmiana życia nie zawsze oznaczała szczęście.

BibliografiaEdytuj

  • Tomasz Januszewski: Słownik pisarzy i lektur dla szkół średnich. Warszawa: Delta W-Z, 1995, s. 242. ISBN 83-86698-11-X.