Tachi' (jap. 太刀; dosł. długi miecz)[1] – wczesna nazwa japońskiej długiej siecznej broni białej typu nihon-tō (jap. 日本刀).

Tachi
Hamon

Jednosieczna głownia tachi wykonana była z żelaza, była też dłuższa i nieco bardziej zakrzywiona niż w katanie. Tachi używany był od ok. VIII aż do końca XIX wieku. Broń używana m.in. przez Musashiego Miyamoto. Tachi używali często samuraje, którzy atakowali konno. Podobnie jak i na innych nihon-tō dobrze widoczna jest linia hartu, czyli hamon. Tachi ma około 120 cm długości (ok. 4 shaku) i był pierwszą formą popularnej, często kolekcjonowanej katany.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1692. ISBN 4-7674-2015-6.

BibliografiaEdytuj

  • S.R. Turnbull: The Samurai: A Military History, MacMillan Publishing, New York 1977, ​ISBN 0-02-620540-8