Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy pojęcia socjologicznego. Zobacz też: typizacja w znaczeniu technicznym.

Typizacja – w socjologii fenomenologicznej jest to proces szeregowania przez jednostkę elementów rzeczywistości w pewne typy, poprzez odwołanie się do posiadanych przez nią zasobów wiedzy. Pojęcie to wprowadzone zostało przez Alfreda Schütza.

Stykając się z określonym elementem otaczającej rzeczywistości, podobnym do spotykanych wcześniej (typowym), jednostka automatycznie przypisuje mu te same cechy. Poznawanie rzeczywistości opiera się na "swoistej ekonomii", polegającej na stosowaniu uproszczeń w postrzeganiu obiektów, co jednostce oszczędza czas i energię, jeśli po raz kolejny styka się z podobnym elementem rzeczywistości.

Poznając rzeczywistość jednostka postrzega najpierw ogólne cechy obiektu rzeczywistości, rozpoznając w nim cechy typowe, a dopiero później koncentruje się na szczegółach, które dany przedmiot mogą wyróżniać od innych do niego podobnych (w danym typie). Wchodząc w relacje z innymi osobami, jednostka na podstawie obserwacji powtarzalnych działań buduje ich typy osobowości, co pozwala jej na przewidywalność przebiegu interakcji.

BibliografiaEdytuj

  • Mariusz Zemło: Socjologia wiedzy w tradycji interakcyjno fenomenologicznej. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, s. 153-167. ISBN 83-7306-135-5.

Zobacz teżEdytuj