Ulica Kolska w Warszawie

ulica w Warszawie

Ulica Kolska – ulica w warszawskiej dzielnicy Wola, biegnąca od ul. Okopowej do muru cmentarza żydowskiego.

Ulica Kolska w Warszawie
Powązki
Ilustracja
Ulica Kolska, widok w kierunku zachodnim
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Okopowa
Ikona ulica.svg
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Kolska w Warszawie
Ulica Kolska w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Kolska w Warszawie
Ulica Kolska w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Kolska w Warszawie
Ulica Kolska w Warszawie
Ziemia52°15′03,1″N 20°58′43,4″E/52,250861 20,978722

HistoriaEdytuj

Ulica powstała i otrzymała nazwę ok. 1925[1]. Wytyczono ją jako gospodarcze i komunikacyjne zaplecze ul. Spokojnej[1].

W 1929 odnotowano istnienie zabudowy na czterech posesjach, z czego trzy przyporządkowane były numeracji ulicy Kolskiej[1]. W latach 20. powstała tam wytwórnia asfaltu i smoły braci F. i J. Cyganów, przypisano ją jednak do numeracji ul. Spokojnej[1]. Pozostałe parcele w okresie międzywojennym zajmowały ogrody i nieużytki[1].

W czasie powstania warszawskiego, 11 sierpnia 1944, na ul. Spokojnej został odcięty pluton „Felek” wchodzący w skład batalionu „Zośka”[2]. Podczas odwrotu przez ogrody przy ul. Kolskiej dostał się on pod ostrzał przez Niemców atakujących od strony cmentarza Powązkowskiego[2]. Poległo kilkunastu powstańców, wśród nich dowódca plutonu Konrad Okolski ps. Kuba[2].

W czasie II wojny światowej zabudowa ul. Kolskiej nie została zniszczona[1].

Od 1964 pod nr. 2/4 ma siedzibę utworzona w 1956 Izba Wytrzeźwień w m.st. Warszawie[3]. Z tego względu adres „Kolska” wśród warszawiaków został powiązany ze stanami upojenia alkoholowego czy alkoholizmem[4] i w tym kontekście występuje np. w piosenkach Staśka Wielanka „Ja samokrytycznie” (Na Kolskiej już izba mnie zna) czy zespołu Endefis „Przez to wszystko jesteśmy obojętni” (co drugą noc kima na Kolskiej). W 2009 nazwę izby zmieniono na Stołeczny Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych[5]. Zapewnia on pobyt osobom z terenu Warszawy doprowadzanym do stanu wytrzeźwienia (Dział Izba Wytrzeźwień) lub deklarującym przerwanie ciągu alkoholowego (Dział Przerywania Ciągów Alkoholowych)[6].

Pod nr. 13 ma siedzibę Pracownia Cieczy Instytutu Technicznego Wojsk Lotniczych[7], a pod nr. 12 wzniesiono nową siedzibę Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej – Państwowego Instytutu Badawczego[8].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 6. Kępna-Koźmińska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2000, s. 88. ISBN 83-88372-04-4.
  2. a b c Adam Borkiewicz: Powstanie warszawskie. Zarys działań natury wojskowej. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1969, s. 150.
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 282. ISBN 83-01-08836-2.
  4. Krzysztof Gottesman, Apartamenty na Kolskiej, generalicja na Stawkach, „Pamięć.pl”, 2 (47)/2016, Instytut Pamieci Narodowej – Komisja Scigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2016, s. 8–9.
  5. Uchwała nr LXVII/2101/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie zmiany nazwy i statutu Izby Wytrzeźwień w m.st. Warszawie. W: Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego nr 221 poz. 7005 [on-line]. edziennik.mazowieckie.pl, 30 grudnia 2009. [dostęp 2018-11-28].
  6. Stołeczny Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych. W: Urząd m.st. Warszawy [on-line]. um.warszawa.pl, 13 kwietnia 2018. [dostęp 2018-11-28].
  7. Dane Instytutu. W: Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych [on-line]. itwl.pl. [dostęp 2018-11-29].
  8. Wydarzenia 2016. Nowa siedziba NASK. nask.pl. [dostęp 2018-11-28].