Ulica Nagórna w Kole

Ulica Nagórna w Kole – jedna z ulic miasta. Do 1924 r. stanowiła niezależną wieś o tej samej nazwie. W całości położona jest na terenie osiedla Przedmieście Warszawskie.

ulica Nagórna
Osiedle Warszawskie
Państwo  Polska
Miejscowość Koło
Długość 1620 m
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg al. Jana Pawła II
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Powstańców Warszawy (z lewej)
ul. Konwaliowa (z prawej)
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Poległych (z lewej)
ul. Boguszyniecka(z prawej)
Ikona ulica z prawej.svg ul. Sienkiewicza
Ikona przejazd kolejowy strzezony.svg linia kolejowa nr 3
Położenie na mapie Koła
Mapa lokalizacyjna Koła
ulica Nagórna
ulica Nagórna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Nagórna
ulica Nagórna
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
ulica Nagórna
ulica Nagórna
Położenie na mapie powiatu kolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kolskiego
ulica Nagórna
ulica Nagórna
52,205002°N 18,648878°E/52,205002 18,648878

Rys historycznyEdytuj

Wieś Nagórna, podobnie jak sąsiednia Blizna, graniczyła od południa z Przedmieściem Warszawskim. Miała powierzchnię ok. 1624 morgi. Corocznie płaciła czynsz miastu. Wieś liczyła ok. 31 dusz (w XVI wieku).

W 1362 r. Jan Henryk z Warty wykupił wieś. 14 lutego 1563 r. prawo magdeburskie pozwoliło urządzać coroczny targ. 19 czerwca 1566 r. przywilej króla Zygmunta Augusta wytoczył granice wsi. W 1616 r. władze miejskie wydzierżawiły wieś na 3 lata mieszczanom kolskim. W 1808 r. z pieniędzy z podatków wsi powołano szkołę elementarną w Kole, a w 1817 r.- były tutaj folwarki – posiadały budynki gospodarcze, , ale w 1818 r. zostały wydzierżawione – historia wskazuje na ścisłe związku z wsią Blizna.

Po włączeniu Nagórnej w granice administracyjne miasta w 1924 r. zachowała ona swój wiejski charakter. Do dziś gospodarze posiadają swoje grunty orne przy granicy miejskiej, a także prowadzą hodowlę zwierząt gospodarczych. W styczniu 1945 r. na terenie dawnej wsi toczyły się główne walki o wyzwolenie miasta z rąk niemieckich. Zginęło wówczas 132 żołnierzy radzieckich, których pochowano na cmentarzu wojennym przy ul. Poległych.

W połowie lat 90. XX wieku rozpoczęto budowę osiedla bloków wielorodzinnych. Obecnie mieszka w nich około 2500 kolan. Osiedle to popularnie nazywane jest „kwiatowym” – od nazwy lokalnych uliczek: Tulipanowa, Konwaliowa, Narcyzowa i Różana.

1 listopada 2005 bp włocławski Wiesław Mering erygował na osiedlu Płaszczyzna nową parafię katolicką, pod wezwaniem Świętego Bogumiła, która swoim obszarem objęła tereny dawnej wsi Nagórna.

Ulica dziśEdytuj

Ulica Nagórna w granicach administracyjnych miasta Koła ma długość około 2 kilometrów.

Rozpoczyna się od skrzyżowania z aleją Jana Pawła II. 400 metrów dalej krzyżuje się z ulicami Konwaliową i Powstańców Warszawy. Na 900 metrze krzyżuje się z ul. Poległych i ul. Boguszyniecką. Następnie spotyka się z ulicą Sienkiewicza i zmienia swój bieg w kierunku północnym. Kończy się skrzyżowaniem z linią kolejową nr 3.

Administracyjnie mieszkańcy ulicy Nagórna przynależą do dwóch parafii rzymskokatolickich. Do skrzyżowania z ul. Konwaliową – są częścią parafii Matki Bożej Częstochowskiej, natomiast wszystkie pozostałe – parafii Świętego Bogumiła.

CiekawostkiEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Józef Burszta, 600 lat miasta Koła, Poznań 1963
  • Paweł Łączkowski, Mieczysław Pochwicki, Koło. Rozwój miasta 1948-1978, Poznań-Koło 1978
  • Józef Stanisław Mujta: 635 lat miasta Koła. Koło: Muzeum Technik Ceramicznych : Kolskie Towarzystwo Kulturalne, 1997. ISBN 83-86139-34-X.
  • Józef Stanisław Mujta, Koło w dokumentach, Konin-Koło 1998
  • Józef Stanisław Mujta: Parafia Rzymskokatolicka pod wezwaniem Podwyższenia Świętego Krzyża w Kole : zarys dziejów. Koło: Muzeum Technik Ceramicznych, 2003. ISBN 83-919609-0-0.
  • Krzysztof Gorczyca, Krzysztof (historia) Witkowski: Najdawniejsze dzieje Koła : (do lat 20. XVI stulecia). Koło: Muzeum Technik Ceramicznych, 2007. ISBN 978-83-919609-2-9.