Otwórz menu główne
Oryginalna umowa pożyczki pieniężnej z roku 1912

Umowa pożyczkiumowa, w ramach której pożyczkodawca oddaje na własność pożyczkobiorcy pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku, a pożyczkobiorca zobowiązuje się do oddania tej samej ilości pieniędzy lub rzeczy (tego samego gatunku i jakości) po upływie ustalonego w umowie czasu (art. 720 § 1 kc). Umowa taka jest jedną z najbardziej popularnych umów w obrocie gospodarczym. Jest jednocześnie podstawową i najprostszą czynnością kredytową[1].

Termin zwrotu pożyczkiEdytuj

Jeżeli termin zwrotu pożyczki nie został przez strony w umowie oznaczony, dłużnik obowiązany jest ją zwrócić w ciągu sześciu tygodni od wypowiedzenia dokonanego przez dającego pożyczkę (art. 723 kc).

Odpłatność/nieodpłatnośćEdytuj

W zależności od woli stron, pożyczka może być odpłatna lub nieodpłatna. Najczęstszą formą odpłatności za pożyczkę pieniężnąodsetki – ustawowe lub ustalone przez strony (umowne).

FormaEdytuj

Jeżeli wartość pożyczki jest wyższa aniżeli tysiąc złotych, to umowa pożyczki powinna być zawarta w formie dokumentowej. Jest to jednak forma zastrzeżona jedynie dla celów dowodowych (ad probationem). Umowa powinna zawierać informacje dotyczące:

  • kosztów pożyczki,
  • zabezpieczenia spłaty zobowiązania,
  • dodatkowego ubezpieczenia,
  • przedłużenia pożyczki,
  • form kontaktu pomiędzy stronami zobowiązania[2].

Odstąpienie od umowyEdytuj

Jeżeli zwrot pożyczki jest wątpliwy ze względu na złą sytuację majątkową biorącego pożyczkę, wówczas dający pożyczkę (o ile o tych okolicznościach nie wiedział i nie mógł się z łatwością dowiedzieć) może odstąpić od umowy i – co się z tym wiąże – odmówić wydania przedmiotu pożyczki.

Naprawienie szkodyEdytuj

Gdyby się okazało, że rzeczy otrzymane przez biorącego pożyczkę mają wady, wtenczas dający ma obowiązek naprawić szkody, jakie wyrządził biorącemu przez to, iż pomimo że wiedział o wadach, nie zawiadomił go o ich istnieniu. Okolicznością wyłączającą powstanie powyższego obowiązku jest sytuacja, w której biorący mógł z łatwością owe wady zauważyć. Zasada ta ma jednak charakter dyspozytywny - strony umowy mogą kwestię naprawienia szkody zmodyfikować lub wyłączyć z umowy[3].

Roszczenie biorącego pożyczkę, o wydanie jej przedmiotu, przedawnia się z upływem sześciu miesięcy licząc od momentu, w którym przedmiot miał zostać wydany (czyli nie liczy się tu moment zawarcia umowy).

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj