Urszula Stępińska
Urszula Stępińska (ur. 1914 w Krakówie, zm. 12 lutego 1944 tamże) – polska gimnastyczka, uczestniczka Letnich Igrzysk Olimpijskich 1936.
![]() Urszula Stępińska | |
Data i miejsce urodzenia |
1914 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
12 lutego 1944 |
Obywatelstwo | |
Informacje klubowe | |
Klub |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Chwa%C5%82a_olimpijczykom_-_s.087b-_Urszula_St%C4%99pi%C5%84ska.tif/lossy-page1-220px-Chwa%C5%82a_olimpijczykom_-_s.087b-_Urszula_St%C4%99pi%C5%84ska.tif.jpg)
Życiorys
edytujKarierę rozpoczynała w 1933 w towarzystwie gimnastycznym „Sokół” Kraków-Podgórze[1]. Była związana także z Koroną Kraków. W 1936 została członkiem kadry na letnie igrzyska olimpijskie w Berlinie w wieloboju. Nie wystartowała w nich na skutek kontuzji[1]. Dwa lata później zdobyła srebrny medal mistrzostw Polski w tej konkurencji oraz brąz na mistrzostwach świata w Pradze. W latach trzydziestych była instruktorką w krakowskiej fabryce Solvay[1].
Podczas II wojny światowej przebywała w Krakowie. Pracowała w fabryce Kabel[1]. Kolportowała prasę podziemną i zajmowała się małym sabotażem[1]. Uczestniczyła w akcji pomocy więźniom w Płaszowie. W dniu 11 listopada 1943 została aresztowana i osadzona w więzieniu na ulicy Montelupich w Krakowie. Po ciężkich torturach została przeniesiona 5 grudnia 1943 do szpitala więziennego. Zmarła 12 lutego 1944 roku[1]. Została pochowana na Cmentarzu Podgórskim (kw. Va-1-25). Jej nazwisko jest wyryte na tablicy pamiątkowej w fabryce „Kabel” w Krakowie[1].
Przypisy
edytujBibliografia
edytuj- Ryszard Wryk: Olimpijczycy Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Nauka i Innowacje, 2015, s. 550. ISBN 978-83-64864-22-3.