Władysław Drozdowski

Władysław Drozdowski[1] (ur. 22 stycznia 1885 w Ratajniszkach, zm. w październiku 1942 w ZSRR) – pułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego.

Władysław Drozdowski
pułkownik uzbrojenia pułkownik uzbrojenia
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1885
Ratajniszki
Data śmierci październik 1942
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 Pułk Artylerii Polowej,
DOK IX,
20 Pułk Artylerii Polowej,
DOK VIII
Stanowiska dowódca pułku
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi
Tablica z nazwiskiem płk. W. Drododwskiego na cmentarzu w Guzar

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 22 stycznia 1885 w Ratajniszkach (późniejsze województwo wileńskie)[2].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia podpułkownika w artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[3][4]. Jako oficer w tymczasowym stanie i etacie przejściowym, przynależny do 3 pułku artylerii polowej z Zamościa. W 1923 był przydzielony do Rezerwy Oficerów Sztabowych Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu[5]. Następnie został odkomenderowany do Komendy Obozu Ćwiczeń Brześć nad Bugiem. W październiku 1924 został przeniesiony do 20 pułku artylerii polowej w Prużanie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[6][7]. W maju 1927 został wyznaczony na stanowisko dowódcy tego pułku[8][9]. Został awansowany do stopnia pułkownika w artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930[10]. W czerwcu 1931 został szefem Szefostwa Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu[11][12]. W grudniu 1932 został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku szefa uzbrojenia OK VIII[13]. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku[14].

Podczas II wojny światowej był pułkownikiem Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR[2]. Zmarł w październiku 1942 na obszarze ZSRR[2]. Został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Guzar[2].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. W ewidencji wojskowej był określany jako Władysław I Drozdowski celem odróżnienia od innych oficerów o tej tożsamości.
  2. a b c d Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939-1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 96.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 814.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 737.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 719.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 103 z 2 października 1924 roku, s. 567.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 674.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 145.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 394, 449.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 176.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 235.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 475.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 411.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 87.

BibliografiaEdytuj