Otwórz menu główne

WWE United States Championship – tytuł mistrzowski profesjonalnego wrestlingu promowane przez World Wrestling Enterteinment w brandzie Raw. Wraz z WWE Intercontinental Championship (będącym w brandzie Smackdown) jest jednym z dwóch drugorzędnych tytułów w organizacji. Aktualnym posiadaczem pasa jest Samoa Joe.

WWE United States Championship
Dolph Ziggler prezentujący mistrzostwo WWE United States
Dolph Ziggler prezentujący mistrzostwo WWE United States
Detale
Obecny mistrz Samoa Joe
Data zdobycia 5 marca 2019
Data utworzenia 1 stycznia 1975
Promocja NWA/JCP (1975–1988)
WCW (1988–2001)
WWF/WWE (2001; od 2003)
Brand SmackDown
Inne nazwy
  • NWA United States Heavyweight Championship
  • WCW United States Championship
  • WWE United States Championship

Jest to jedyne aktywne mistrzostwo w WWE, które oryginalnie zostało utworzone w innej organizacji, a także drugie najstarsze obok WWE Championship (1963)[1].

Mistrzostwo zostało utworzone 1 stycznia 1975 jako NWA United States Heavyweight Championship przez organizację Mid-Atlantic Championship Wrestling (MACW), w późniejszym okresie znaną jako Jim Crockett Promotions. Po wykupieniu jej przez Teda Turnera, zostało przeniesione do World Championship Wrestling (WCW), które oddzieliło się od ligi National Wrestling Alliance (NWA). Pierwszym mistrzem był Harley Race.

Po tym jak WCW zostało kupione przez World Wrestling Federation (WWF, późniejsze WWE) w 2001, ówczesny posiadacz bronił mistrzostwa w WWF do czasu unifikacji z Intercontinental Championship na gali Survivor Series z 2001. Po wprowadzeniu podziału WWE na brandy w 2002, mistrzostwo zostało przywrócone w lipcu 2003 jako WWE United States Championship.

Spis treści

HistoriaEdytuj

 
Pierwszy mistrz Harley Race

Mistrzostwo zostało utworzone jako United States Heavyweight Championship w 1975. Początkowo było głównym regionalnym mistrzostwem stworzonym i bronionym w Mid-Atlantic Championship Wrestling Jima Crocketta (oficjalnie Jim Crockett Promotions)[2]. 1 stycznia wyłoniony został pierwszy mistrz, Harley Race[1]. Liga, do której należała organizacja Crocketta, National Wrestling Alliance (NWA), dopuszczała tylko jedno mistrzostwo światowe, ale nie było jednego niekwestionowanego mistrza Stanów Zjednoczonych[3]. Wiele organizacji, przynależących do NWA, posiadało własną wersję mistrzostwa USA. Na przestrzeni lat część tych organizacji upadła, wskutek czego w styczniu 1981 wersja mistrzostwa promowana przez Crocketta stała się jedyną wersją mistrzostwa NWA United States Championship[4].

Po tym jak 2 listopada 1988 Ted Turner oficjalnie wykupił firmę Jim Crockett Promotions[5], mistrzostwo zostało przeniesione do nowo powstałej firmy Turnera World Championship Wrestling (WCW)[6]. Stało się drugorzędnym tytułem, po tym jak WCW wprowadziło własne mistrzostwo świata WCW World Heavyweight Championship[7], W 1993 firma Turnera opuściła ligę NWA[8], w związku z czym mistrzostwo Stanów Zjednoczonych zostało przemianowane na WCW United States Championship[6].

23 marca 2001[9] WWF wykupiło World Championship Wrestling, swoją główną konkurencję, za 4,2 miliony dolarów[10]. Mistrzostwo United States Championship stało się własnością WWF. 18 listopada, na gali Survivor Series, zostało zunifikowane z drugorzędnym mistrzostwem WWF Intercontinental Championship. Mistrz Stanów Zjednoczonych Edge pokonał mistrza WWF Intercontinental, Testa, zostając posiadaczem obu pasów mistrzowskich i dezaktywując United States Championship[1].

Po podziale WWE na brandy w 2003, generalna menadżerka brandu SmackDown, Stephanie McMahon, przywróciła mistrzostwo Stanów Zjednoczonych pod nazwą WWE United States Championship. Stało się ono drugorzędnym mistrzostwem brandu. 27 lipca pierwszym posiadaczem po reaktywacji stal się Eddie Guerrero, który wygrał turniej na gali Vengeance[1]. Pozostało w SmackDown do 13 kwietnia 2009, kiedy mistrz Montel Vontavious Porter został przeniesiony do Raw w ramach draftu[11]. Od tego czasu mistrzostwo wielokrotnie zmieniało przynależność do określonego brandu.

Przynależność mistrzostwaEdytuj

Data Brand Dodatkowe informacje Przypis
2003-07-2727 lipca 2003 SmackDown United States Championship zostało przywrócone ekskluzywnie dla brandu SmackDown!. [1]
2008-06-2323 czerwca 2008 ECW Matt Hardy został przeniesiony do ECW, zabierając ze sobą tytuł. [12]
2008-07-2020 lipca 2008 SmackDown United States Championship powrócił na SmackDown po wygranej tytułu przez członka brandu, Sheltona Benjamina. [1]
2009-04-1313 kwietnia 2009 Raw W wyniku draftu, mistrz Montel Vontavious Porter został przeniesiony na Raw wraz z tytułem. [13]
2011-04-2626 kwietnia 2011 SmackDown W wyniku draftu uzupełniającego, mistrz Sheamus został przeniesiony na SmackDown wraz z tytułem. [14]
2011-05-011 maja 2011 Raw United States Championship powrócił do Raw po przejęciu go przez członka brandu, Kofiego Kingstona. [1]
2011-08-2929 sierpnia 2011 N/A Zakończono podział WWE na brandy. [15]
2016-07-1919 lipca 2016 Raw Przywrócenie podziału WWE na brandy. Mistrz United States Rusev został przydzielony do Raw w wyniku draftu. [16]
2017-04-1111 kwietnia 2017 SmackDown W wyniku Superstar Shake-up, mistrz Kevin Owens został przydzielony do SmackDown. [17]
2018-04-1616 kwietnia 2018 Raw W wyniku Superstar Shake-up, mistrz Jinder Mahal został przydzielony do Raw. [18]
2018-04-1717 kwietnia 2018 SmackDown Następnego dnia, po pokonaniu Mahala w walce o mistrzostwo, Jeff Hardy przeniósł się do SmackDown. [19]
2019-04-2222 kwietnia 2019 Raw W wyniku Superstar Shake-up, mistrz Samoa Joe został przydzielony do Raw. [20]

PanowaniaEdytuj

Pierwszym mistrzem był Harley Race. Ogółem było 93 różnych mistrzów i 161 różnych panowań. Ric Flair posiadał tytuł rekordowo sześć razy. Najdłużej panującym mistrzem był Lex Luger, którego panowanie wyniosło 523 dni (od 22 maja 1989 do 27 października 1990). Najkrócej mistrzem był Steve Austin, posiadający tytuł około 5 minut (18 września 1994)[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h United States Championship, WWE [dostęp 2019-05-06] (ang.).
  2. Derrick Cantwell, Top 20 Greatest United States Champions of All Time, TheSportster, 14 kwietnia 2015 [dostęp 2019-05-06] (ang.).
  3. The History of the National Wrestling Alliance, Online World of Wrestling [dostęp 2019-05-06] (ang.).
  4. Kyle Schadler, Wrestling Gold: The History of the WWE United States Championship, Pt. 1, Bleacher Report [dostęp 2019-05-06] (ang.).
  5. JCP 1988, www.thehistoryofwwe.com [dostęp 2019-05-08], Cytat: - 11/2/88: Jim Crockett Promotions was officially sold to Ted Turner. (ang.).
  6. a b Kyle Schadler, Wrestling Gold: The History of the WWE United States Championship, Pt. 1, Bleacher Report [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  7. WCW World Championship, WWE [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  8. National Wrestling Alliance: 1993 - 2012, Wrestling-Titles.com [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  9. WWF buys World Championship Wrestling – Mar. 23, 2001, CNN, 23 marca 2001 [dostęp 2018-04-12] (ang.).
  10. Graham Flanagan, The epic story of how Vince McMahon created WWE and conquered pro wrestling, Business Insider, 10 listopada 2016 [dostęp 2018-01-25] (ang.).
  11. 2009 WWE Draft quick sheet, WWE [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  12. WWE Monday Night RAW 06 23 2008, Online World of Wrestling [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  13. Paul Nemer, Raw Results - 4/13/09, WWE News and Results, RAW and Smackdown Results, Impact News, ROH News, 14 kwietnia 2009 [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  14. UnkleWheez, 2011 WWE Supplemental Draft, Cageside Seats, 26 kwietnia 2011 [dostęp 2019-05-08].
  15. John Canton, Reacting to live WWE Smackdown on Tuesdays and return of the brand extension, The Comeback, 26 maja 2016 [dostęp 2016-07-20] (ang.).
  16. Brian Steinberg, WWE’s ‘Smackdown’ Will Move to Live Broadcast on USA (EXCLUSIVE), 25 maja 2016 [dostęp 2016-07-20] (ang.).
  17. Adam Martin, WWE Smackdown Results - 4/11/17 (Night two of Superstar Shake Up), WWE News and Results, RAW and Smackdown Results, Impact News, ROH News, 11 kwietnia 2017 [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  18. Mike Tedesco, WWE RAW Results - 4/16/18 (Night One of the WWE Superstar Shake-Up tonight in Hartford), WWE News and Results, RAW and Smackdown Results, Impact News, ROH News, 16 kwietnia 2018 [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  19. Roy Nemer, WWE Smackdown Results - 4/17/18 (Night Two of the WWE Superstar Shake-up), WWE News and Results, RAW and Smackdown Results, Impact News, ROH News, 17 kwietnia 2018 [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  20. WWE RAW Results April 22nd 2019, latest Monday Night Raw winners, video highlights, www.sportskeeda.com, 23 kwietnia 2019 [dostęp 2019-05-08] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj