Walerian Lubieniecki

Walerian Lubieniecki herbu Sas (ur. w 1561, zm. w 1617[1]) – biskup bakowski, bernardyn.

Walerian Lubieniecki
Herb duchownego
Kraj działania

Polska

Data urodzenia

1561

Data śmierci

1617

Biskup ordynariusz bakowski
Okres sprawowania

1610–1617

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

Zakon Braci Mniejszych

Sakra biskupia

18 kwietnia 1611

W 1591 przy poparciu polskim siłą zawładnął klasztorem w Bakowie. Wszedł w spór z mianowanym przez papieża biskupem bakowskim Bernardynem Quirinim. W 1604 opuścił Mołdawię. 30 kwietnia 1610 dzięki protekcji marszałka wielkiego koronnego Zygmunta Myszkowskiego uzyskał nominację króla Zygmunta III na biskupstwo bakowskie. Sakrę biskupią otrzymał 18 kwietnia 1611. W 1612 odrestaurował katedrę łacińską w Bakowie. W latach 1611-1615 musiał uchodzić do Polski przed hospodarem Stefanem Tomsą. W 1615 powrócił do Bakowa. W 1616 brał udział w wyprawie magnatów kresowych na Mołdawię, mającej na celu osadzenie na tronie Aleksandra Mohyły.

W życiu prywatnym był oskarżany o gwałtowność i porywczość nielicujące z godnością biskupią (podobno nosił przy sobie pistolet).

BibliografiaEdytuj

  • Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła Katolickiego w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000.

PrzypisyEdytuj

  1. Jako data śmierci podawany jest też rok 1614 (K. Kantak, Bernardyni Polscy, t. 2, s. 44)