Rzeźba Tuckermanna na narożniku gimnazjum przy ulicy Tarnogórskiej 2 w Bytomiu
Rzeźba przedstawiająca górnika w Bytomiu (2018)
Relief artysty na ścianie domu przy ulicy Konopnickiej 11 w Bytomiu

Walter Tuckermann (ur. 11 marca 1895 w Magdeburgu[1], zm. 11 lutego 1981[2] w Arnsbergu) – niemiecki rzeźbiarz tworzący głównie na Górnym Śląsku w stylu realizmu[3].

ŻyciorysEdytuj

Walter Tuckermann urodził się 11 marca 1895 roku w Magdeburgu[2], jego rodzicami byli kupiec Wilhelm Otto Rudolf Tuckermann i Anna Marie Luise Cochius[4]. Po śmierci ojca rodzina przeniosła się do Bad Warmbrunn (Cieplic)[1].

Ukończył szkołę w Cieplicach (Bad Warmbrunn), gdzie szkolił się pod okiem tyrolskiego artysty Cirilla Dell’Antonio[1][5]. Brał udział w działaniach na froncie I wojny światowej po których zamieszkał w Bytomiu, gdzie 29 grudnia 1926 roku ożenił się z Charlotte Michler z Lipin[2][5]. W międzyczasie studiował na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu[1] jako uczeń profesora Roberta Bednorza[5].

W Bytomiu mieszkał przy dzisiejszej ulicy Tadeusza Rejtana, skąd wyjechał z całą rodziną do Lwówka Śląskiego przed II wojną światową[5]. Następnie mieszkał w Heilbad Heiligenstadt oraz Arnsbergu, gdzie zmarł 11 lutego 1981 roku[5].

TwórczośćEdytuj

Kilka rzeźb Tuckermanna zachowało się m.in. we Wrocławiu[5].

W Bytomiu jest autorem rzeźb znajdujących się na budynku Gimnazjum nr 1 przy ul. Tarnogórskiej. Stworzył także zespół trzech płaskorzeźb przedstawiających pracę górników na budynkach przy ul. Woźniaka oraz podobnych przy ul. Wallisa, a także rzeźbę chłopca na niedźwiedziu przy skrzyżowaniu ulic Kraszewskiego i Fałata[5]. Na terenie Kopalni Węgla Kamiennego Centrum przy ul. Łużyckiej znajdowała się rzeźba stojącego górnika[6]. Ponadto w dzielnicy Rozbark znajduje się zespół płaskorzeźb umieszczonych na budynkach przy ul. Konopnickiej[7] nawiązujących do stylu życia w Karkonoszach[8].

W kolekcji Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu od 2016 roku znajduje się rzeźba Staruszka z 1914 roku[9].

Jedna z jego rzeźb znajduje się w Munster[10][11].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Silinger 2008 ↓, s. 1.
  2. a b c Ausgewählte Familien und Personen (niem.). Ingo Kursch. [dostęp 2017-06-26].
  3. Marta Odziomek: Muzeum Górnośląskie w Bytomiu się bogaci. Nowe eksponaty. Gazeta Wyborcza, 2016-12-12. [dostęp 2017-06-26].
  4. Ausgewählte Familien und Personen. Ingo Kursch. [dostęp 2017-06-26].
  5. a b c d e f g Maciej Droń: Zapomniany artysta (pol.). zyciebytomskie.pl, 2009-10-19. [dostęp 2009-11-11].
  6. Silinger 2008 ↓, s. 3.
  7. Kleinfeld. Wielkie historie na Małym Polu. Małgorzata Krakowiak (red.). Bytom: Stowarzyszenie Fabryka Inicjatyw Lokalnych, 2013, s. 15, 51.
  8. Silinger 2008 ↓, s. 2.
  9. Cztery nowe dzieła w zbiorach Muzeum Górnośląskiego. Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, 2016-12-07. [dostęp 2017-06-26].
  10. Kunst im öffentlichen Raum (niem.). Stadt Munster. [dostęp 2017-06-26].
  11. Geschichte.Entstehung und Entwicklung der Sonnen-Apotheke in Munster (niem.). Sonnen-Apotheke Munster. [dostęp 2017-06-26].

BibliografiaEdytuj