Wasserbillig

Wasserbillig (luks. Waasserbëlleg) – miasteczko we wschodnim Luksemburgu, stolica administracyjna gminy Mertert. Miejscowość zamieszkują 2834 osoby[1].

Wasserbillig
Waasserbëlleg
Ilustracja
Wasserbillig widziane od strony niemieckiej
Państwo

 Luksemburg

Dystrykt

Grevenmacher

Kanton

Kanton Grevenmacher

Gmina

Mertert

Wysokość

132 m n.p.m.

Populacja 
• liczba ludności


2834

Kod pocztowy

L-6601

Położenie na mapie Luksemburga
Mapa konturowa Luksemburga, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Wasserbillig”
Ziemia49°43′01″N 6°30′00″E/49,716944 6,500000
Strona internetowa

PołożenieEdytuj

Wasserbillig jest położone u ujścia Sûre do Mozeli[2]. Rzeki stanowią tu granicę administracyjną kraju – po drugiej stronie Mozeli znajduje się niemiecka miejscowość Oberbillig, a Sûre – Wasserbilligerbrück.

GospodarkaEdytuj

Ważną rolę w miejscowej gospodarce, ze względu na korzystniejsze przepisy podatkowe w Luksemburgu i niewielką odległość do Niemiec, stanowi sprzedaż paliw przyjezdnym (niem. Tanktourismus). Na stację benzynową przebudowano nawet dawne przejście graniczne na trasie E44. Wasserbillig leży na północnym skraju luksemburskiego obszaru uprawy winorośli (fr. Appellation Moselle Luxembourgoise Contrôlée)[3][4].

KomunikacjaEdytuj

Wasserbillig leży po południowej stronie trasy E44, obejmującej m.in. niemiecką autostradę A64 i luksemburską A1. Do położonego na przeciwległym brzegu Mozeli Oberbillig kursuje prom.

W Wasserbillig od 1861 znajduje się stacja kolejowa Wasserbillig[2]. Pociągi obsługują linię Luksemburg - Wasserbillig - Trewir oraz połączenie z Sandweiler[5].

Znani mieszkańcyEdytuj

Z miejscowości pochodzi Jacques Santer, premier Luksemburga w latach 1984–1995 i późniejszy przewodniczący Komisji Europejskiej (1995–1999).

PrzypisyEdytuj

  1. Administration Communale de Mertert: La commune en chiffres (fr.). mertert.lu. [dostęp 2013-06-02].
  2. a b Administration Communale de Mertert: La commune se présente (fr.). mertert.lu. [dostęp 2013-06-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 października 2017)].
  3. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 404. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  4. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 408. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  5. Infos sur la Gare. Wasserbillig (fr.). CFL. [dostęp 2013-06-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (18 lipca 2007)].