Wiara w miastach

społeczny raport Kościoła Anglii

Wiara w miastach (także: Wiara w mieście, ang. Faith in the City: A Call for Action by Church and Nation) – brytyjski społeczny raport Kościoła Anglii (arcybiskupa Canterbury[1]) z 1985 r.

TreśćEdytuj

350-stronicowy raport został opublikowany w grudniu 1985 i przedstawiał problemy społeczne związane z tzw. miejskimi obszarami priorytetowymi (UPA, Urban Priority Areas) po zamieszkach z lat 1981 i 1985[1] wywołanych zmianami wprowadzanymi przez rząd Margaret Thatcher[2]. Autorzy raportu (Archbishop’s Commission on Urban Priority Areas[3], pol. Arcybiskupia Komisja ds. Miejskich Obszarów Priorytetowych) stwierdzali: Musimy zgłosić, że byliśmy głęboko poruszeni tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy. Zostaliśmy skonfrontowani z humanitarnymi konsekwencjami bezrobocia […], zdewastowanymi mieszkaniami, niedostatecznymi standardami edukacyjnymi i medycznymi oraz dezintegracją społeczną. Raport był równie krytyczny w odniesieniu do działań Kościoła, jak i państwa i stwierdzał, że w odniesieniu do obszarów priorytetowych w miastach rząd, naród ani Kościół nie podejmują odpowiedniej reakcji. Nie ma nawet powszechnej dyskusji publicznej na ten temat. Z 61 zaleceń zawartych w raporcie, 38 było skierowanych do Kościoła, a pozostałe 23 do rządu i społeczeństwa. W tych ostatnich główny nacisk położono na wykorzystanie pieniędzy podatników do złagodzenia nierówności, poprzez wydawanie ich np. na tworzenie miejsc pracy, rewitalizację obszarów miejskich i poszerzanie oferty mieszkań komunalnych. Jeśli chodzi o Kościół, uznano, że należy zwrócić większą uwagę na poziom duchowieństwa, szkolenia dla wyświęconych i świeckich liderów oraz nabywanie elastycznych umiejętności w stylach pracy z dziećmi i młodzieżą, jak również wykorzystanie budynków na cele społeczne i integracyjne. Zalecono ustanowienie Kościelnego Funduszu Miejskiego, planu pozyskania 18 milionów funtów, które miałyby zostać wydane na projekty śródmiejskie w ciągu następnych dwudziestu lat[4].

ReakcjeEdytuj

Raport był wynikiem zmian gospodarczych wprowadzonych przez Margaret Thatcher i został przez nią skrytykowany
Michael Heseltine, minister w rządzie Thatcher, przyjął raport ze zrozumieniem

Publikacja raportu, obwiniającego darwinizm społeczny torysów za biedę, rozkład i alienację brytyjskich śródmieść[5], spowodowała natychmiastową silną reakcję polityczną i medialną, ponieważ różni członkowie rządu Margaret Thatcher potępiali jego treść[2] jako czystą marksistowską teologię i dowód, że Kościół rządzony był przez komunistycznych duchownych. Daily Mail nazwał go wadliwą ewangelią. Margaret Thatcher skarżyła się, że nie zawiera on niczego o samopomocy lub samodzielności. Stwierdziła też, że komentowanie jej polityki dotyczącej przemysłu i gospodarki nie należy do kompetencji duchownych[5]. Publikację skrytykował też naczelny rabin Wielkiej Brytanii[6]. Sekretarz stanu Douglas Hurd był natomiast zaskoczony wnioskami dotyczącymi przestępczości, podczas gdy sekretarz obrony Michael Heseltine powiedział arcybiskupowi Robertowi Runcie: Państwa biskupi mają rację. Warunki w miastach są nawet znacznie gorsze, niż oni to opisują[4].

Raport wzbudził duże zainteresowanie i w ciągu kilku miesięcy sprzedano drukiem ponad 17 000 egzemplarzy oraz 66 000 egzemplarzy skróconej wersji (wskazuje się też na liczbę sprzedanych 50 000 egzemplarzy[2]). Wpływ raportu i będącej jego wynikiem dyskusji był głęboki i dalekosiężny (m.in. na organizowanie się brytyjskich społeczności lokalnych[3]). Przemawiając w 2005, dziekan Norwich Graham Smith zauważył: „Wiara w mieście” rozpoczęła ruch, który był częściowo polityczny, częściowo teologiczny i częściowo duchowy. We wszystkich trzech obszarach była to latarnia nadziei dla wielu ludzi […]. Rozpoczął dyskusję w całym narodzie i ruch w Kościele. Pokazało to, że nasze wspólne obawy można wykorzystać ku wspólnemu dobru[4].

SkutkiEdytuj

Chociaż arcybiskup Robert Runcie nie był bezpośrednio zaangażowany w jego pisanie, to raport pozostaje jednym z największych osiągnięć jego pontyfikatu. Kościelny Fundusz Miejski, uruchomiony w 1987 w wyniku sporządzenia raportu, nadal funkcjonuje i do 2016 rozdysponował ponad 70 milionów funtów na statutowe cele[4].

W 2003 powołano do życia Komisję ds. Życia Miejskiego i Wiary kościoła anglikańskiego, celem złożenia sprawozdania w dwudziestą rocznicę wydania raportu, na temat nowych kontekstów i wyzwań, które istnieją w miastach brytyjskich[1].

PrzypisyEdytuj