Zobacz też: William Robbins.

William Corbett Robbins (ur. 9 sierpnia 1885 w Cambridge, zm. 30 lipca 1962 w Waszyngtonie) – amerykański lekkoatleta, biegacz.

William C. Robbins
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1885
Cambridge, Massachusetts
Data i miejsce śmierci 30 lipca 1962
Waszyngton

W 1908 roku na igrzyskach olimpijskich w Londynie doszło do incydentu w czasie defilady reprezentacji narodowych, gdy Amerykanie odmówili pochylenia sztandaru przed lożą królewską. Wywołany konflikt miał duży wpływ na zaostrzenie rywalizacji amerykańsko-brytyjskiej na tych igrzyskach, szczególnie w czasie finałowego biegu na dystansie 400 metrów[1].

Robbins dostał się do finału, a w samym finale rywalizował z dwoma innymi Amerykanami (John Carpenter, John Taylor) i Brytyjczykiem Wyndhamem Halswellem. W wyścigu prowadził Robbins, za nim biegli Carpenter i Halswelle. Na ostatnim odcinku Halswelle podjął próbę wyjścia na prowadzenie i w czasie próby minięcia Carpentera został przez tego ostatniego zablokowany prawym łokciem. Najbliższy sędzia liniowy natychmiast przerwał wyścig. Zmierzony, pomimo przerwania wyścigu, czas prowadzącego Robbinsa wyniósł 47,8 sek[1][2].

Przerwanie wyścigu wywołało konflikt dyplomatyczny pomiędzy USA i Wielką Brytanią. Ostatecznie Amerykanie pogodzili się z decyzją sędziów, a wyścig powtórzono. Do powtórnego biegu nie dopuszczono Carpentera, a wówczas w geście solidarności wycofali się z niego także pozostali dwaj Amerykanie. Halswelle przystąpił do finałowego biegu[1][2] i ukończył go z czasem 50,2 sek. Jest to jedyny w historii igrzysk olimpijskich wyścig, w którym brała udział jedna osoba. Incydent przyczynił się jednak do zmiany przepisów, wprowadzono wówczas podział bieżni na odrębne tory[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Matthew Flash: Samotnie po olimpijskie „złoto” (pol.). Onet Sport, 2012-07-05. [dostęp 2012-07-25].
  2. a b William Robbins Biography and Olympic Results, Sports-Reference.com [dostęp 2012-07-25] (ang.).