Otwórz menu główne

Letnie Igrzyska Olimpijskie 1908

Czwarte nowożytne igrzyska olimpijskie

IV Letnie Igrzyska Olimpijskie (oficjalnie Igrzyska IV Olimpiady) rozpoczęły się w Londynie 27 kwietnia 1908.

IV Letnie Igrzyska Olimpijskie
Ilustracja
IO 1904 IO 1912
Stolica igrzysk  Wielka Brytania
Londyn
Liczba ekip 23
Liczba sportowców 2035 (1999 mężczyzn i 36 kobiet)
Liczba konkurencji 110 w 22 dyscyplinach
Otwarcie 27 kwietnia 1908
Oficjalne otwarcie Edward VII (król)
Zamknięcie 31 października 1908
Stadion White City Stadium

Igrzyska zostały zachowane w pamięci ludzi jako wielkie wydarzenie. Olimpiadę zorganizowano w sposób profesjonalny, choć organizatorzy mieli bardzo mało czasu na jej przygotowanie. W Londynie zaprezentowały się 22 reprezentacje narodowe. W zawodach wzięło udział 1971 mężczyzn i 37 kobiet – łącznie 2008 sportowców. Rozegrano 110 konkurencji w 24 dyscyplinach. Igrzyska zostały otwarte przez króla Wielkiej Brytanii Edwarda VII. Igrzyska przeniesiono z Rzymu, ponieważ Włochy zrezygnowały z roli gospodarza.

Rywalizację podzielono na część letnią i jesienną, gdy rozegrano łyżwiarstwo, boks i zawody w sportach zespołowych. Program sportowy został rozbudowany aż do 24 dyscyplin, m.in. tak egzotycznych jak jeu de paume, lacrosse, rackets czy sport motorowodny, które po tym debiucie już nigdy nie wróciły do programu olimpijskich zmagań. Po otwarciu igrzysk i defiladzie ekip zaczęły się protesty i skandale. Zabrakło flag Szwecji, USA i Finlandii (która wówczas była częścią Imperium Rosyjskiego). Amerykanie w proteście spalili publicznie kukłę brytyjskiego lwa.

Mimo że w 1908 roku Polska nie istniała, to w Londynie wystartował Polak. Skoczek na trampolinie Jerzy Gajdzik (George William Gaidzik) wystąpił w barwach USA, zdobywając brązowy medal w skokach do wody.

Igrzyska londyńskie okazały się imprezą udaną, cieszącą się dużym zainteresowaniem publiczności. Cechą charakterystyczną tych igrzysk był stadion – White City. Mający 80 tysięcy miejsc obiekt był wyjątkowy: publiczność mogła jednocześnie oglądać zawody w lekkoatletyce, pływaniu czy piłce nożnej, dzięki temu, że trybuny otaczały wszystkie boiska oraz bieżnie. Jest to jedyny taki stadion w historii igrzysk. Zawody jednak miały kilka błędów, które w obecnych czasach nigdy nie zdarzyłyby się. Sędziami zawodów byli prawie wyłącznie Brytyjczycy, co powodowało liczne kwestionowanie ich wyroków.

Państwa uczestnicząceEdytuj

WynikiEdytuj

TerminarzEdytuj

CiekawostkiEdytuj

 
Finisz biegu maratońskiego - na metę wbiega Włoch Dorando Pietri, który potem zostaje zdyskwalifikowany za pomoc trenerów i kibiców w przekroczeniu linii mety
 
Medal olimpijski z igrzysk 1908 roku

Dramatyczny przebieg miał maraton. Włoski maratończyk Dorando Pietri, który jako pierwszy wbiegł na stadion, zasłabł tuż przed metą, którą pokonał przy pomocy sędziów, za co został później zdyskwalifikowany.

Statystyka medalowaEdytuj

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1   Wielka Brytania 56 51 38 145
2   Stany Zjednoczone 23 12 12 47
3   Szwecja 8 6 11 25
4   Francja 5 5 9 19
5   Cesarstwo Niemieckie 3 5 5 13
6   Węgry 3 4 2 9
7   Kanada 3 3 10 16
8   Norwegia 2 3 3 8
9   Włochy 2 2 0 4
10   Belgia 1 5 2 8
Zobacz pełną klasyfikację medalową

PrzypisyEdytuj

  1. W 1908 roku Wielkie Księstwo Finlandii wchodziło w skład Imperium Rosyjskiego i nie startowało pod własną flagą.
  2. W 1908 roku Islandia wchodziła w skład Danii (była duńskim terytorium autonomicznym)