Otwórz menu główne

Wincenty Nowakowski (ur. 6 stycznia 1891 w Poznaniu, zm. 27 marca 1960 tamże) – profesor, aktor-śpiewak, pedagog dykcji i śpiewu.

Wincenty Nowakowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1891
Poznań
Data i miejsce śmierci 27 marca 1960
Poznań
Miejsce spoczynku Cmentarz Górczyński w Poznaniu[1]
Zawód, zajęcie aktor-śpiewak
nauczyciel dykcji i śpiewu
Narodowość polska
Tytuł naukowy profesor
Rodzice Władysław
Weronika Bartlakowska

ŻyciorysEdytuj

Syn Władysława i Weroniki z d. Bartlakowskiej. W 1910 przerwał studia i został aktorem w Teatrze Objazdowym Jana Lange.

W 1913 skazany przez pruski sąd w Grodzisku za działalność konspiracyjną na 10 dni więzienia i grzywnę. Podczas poboru do niemieckiego wojska uciekł do Hamburga i tam kontynuował studia aktorskie, śpiewacze i pedagogiczne. Pracował wtedy jako aktor.

Od 1917 powrócił do Poznania i rozpoczął pracę jako aktor (1920-1939 w Teatrze Wielkim). Brał udział w powstaniu wielkopolskim.

Podczas II wojny światowej ukrywał się w Poznaniu i udzielał lekcji śpiewu. Pracę tę kontynuował po wojnie.

Działał w kierownictwie Spółdzielni Pracy Muzyków i Pedagogów.

Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 27 marca 1960, pochowany na cmentarzu górczyńskim[1].

DziełaEdytuj

  • Metoda stawiania dźwięcznego głosu

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

  • Krzyż Powstańczy za udział w powstaniu wielkopolskim

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj