Windmill Islands

obszar Antarktydy wolny od lodu

Windmill Islands, Oaza Grearsonaoaza antarktyczna na Wybrzeżu Budda na Ziemi Wilkesa na Antarktydzie.

Windmill Islands
Oaza Grearsona
Ilustracja
Stacja polarna Casey na półwyspie Bailey
Terytorium  Antarktyda
Powierzchnia 75 km²[1]
Położenie na mapie Antarktyki
Mapa konturowa Antarktyki, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Windmill Islands”
Ziemia66°15′S 110°33′E/-66,250000 110,550000

Warunki naturalneEdytuj

Jest to skalisty obszar, częściowo wolny od pokrywy lodowej, obejmujący 75 km², z czego 40 km² przypada na cztery największe półwyspy. Trwała pokrywa lodowa obejmuje od 48 do 84% powierzchni półwyspów, na wyspach jest mniej rozległa. Nieliczne jeziora na wyspach rozmarzają w sezonie letnim[1].

Wyspy dzielą się na trzy grupy: te położone w pobliżu półwyspów Clark, Bailey i Mitchell są niskie, a ich wysokość rośnie w kierunku południowym. Oddalone od brzegu wyspy Donovan i Frazier mają wysokie klify. Wyspy pomiędzy półwyspem Mitchell i lodowcem Vanderford są strome, mają nierówną powierzchnię i wysokie klify wznoszące się z głębokich wód południowej części zatoki; niektóre sięgają 100 m n.p.m. Półwyspy składają się z niskich, zaokrąglonych wzgórz, podzielonych przez doliny wypełnione śniegiem i osadami morenowymi[2].

Amerykanie nadali temu obszarowi nazwę Windmill Islands, jako że w antarktycznym lecie 1947-48 działał tu personel Operacji Windmill, stanowiącej część większej Operacji Highjump. Popularna, choć nieoficjalna nazwa tej operacji („Wiatrak”) nawiązywała do śmigłowców używanych przez żołnierzy[3].

Historia badańEdytuj

Pierwsze mapy tego obszaru sporządzono w ramach Operacji Highjump w lecie 1946-47[3]. Od 1957 do 1969 roku na półwyspie Clark funkcjonowała amerykańska, a później australijska stacja polarna Wilkes. W 1969 roku Australijczycy przenieśli działalność do stacji Casey na sąsiednim półwyspie Bailey[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Damian B. Gore. Blanketing snow and ice; constraints on radiocarbon dating deglaciation in East Antarctic oases. „Antarctic Science”. 9 (3), s. 336–346, 1997. DOI: 10.1017/S0954102097000412. 
  2. a b Windmill Islands. Australian Antarctic Division, 2002-07-04. [dostęp 2018-01-15].
  3. a b USGS Geographic Names Information System - Windmill Islands