Otwórz menu główne

Wisława – album studyjny polskiego trębacza jazzowego Tomasza Stańki nagrany w kompleksie Avatar Studios w Nowym Jorku z nowo utworzonym zespołem, nazwanym Tomasz Stańko New York Quartet.

Wisława
Album studyjny Tomasza Stańko
Wydany Polska 12 lutego 2013
Ziemia 9 lutego 2013
8 lutego 2013 (pobieranie)[1]
Nagrywany czerwiec 2012
Avatar Studios (Nowy Jork)
Gatunek jazz
styl: hard bop, jazz awangardowy
Długość 99:47
Wydawnictwo ECM
Producent Manfred Eicher
Album po albumie

Płyta ukazała się w lutym 2013 w formie podwójnej płyty CD (numer katalogowy: ECM 2304_05 [2]). Wydawnictwo inspirowane jest twórczością poetki Wisławy Szymborskiej i jest jej dedykowane. Płyta została objęta honorowym patronatem Fundacji Wisławy Szymborskiej. Stańko trzykrotnie miał okazję spotkać się z Wisławą Szymborską na scenie – podczas organizowanych przez wydawnictwo Znak spotkań autorskich (ostatnie miało miejsce w styczniu 2009 w Operze Krakowskiej) [3]. Prapremierowe wykonanie na żywo odbyło się 9 lutego 2013, w muzeum sztuki Haus der Kunst w Monachium [4]. Koncert utworów z albumu Wisława, zagrany 11 lutego 2013 w Operze Krakowskiej, zwieńczył obchody pierwszej rocznicy śmierci Wisławy Szymborskiej [5].

Spis treści

MuzycyEdytuj

Lista utworówEdytuj

CD1Edytuj

1. „Wisława” 10:19
2. „Assassins” 7:45
3. „Metafizyka” 7:36
4. „Dernier Cri” 10:16
5. „Mikrokosmos” 8:20
6. „Song For H” 4:38
48:54

CD2Edytuj

1. „Oni” 6:30
2. „April Story” 7:06
3. „Tutaj - Here” 8:29
4. „Faces” 8:04
5. „A Shaggy Vandal” 7:31
6. „Wisława, Var.” 13:13
50:53

WypowiedziEdytuj

  • Magda Umer (prowadząca premierowy koncert w Operze Krakowskiej, 11.02.2013):
Myślę, że dwie dziedziny sztuki: jazz i poezja są sobie najbliższe i myślę, że nie chcą, aby je nazywać, dookreślać. Wymykają się wszelkim próbom oprawiania w ramy definicji[6]
  • Tomasz Stańko (dla „Newsweeka”):
Chcę jej dać głos na tej płycie, nazwałem dwa utwory tytułami jej wierszy. Myślę, żeby ona zapowiadała te utwory, powiedziała 'Metafizyka' i wtedy gram tę 'Metafizykę'. Nie wiem, czy to przejdzie, ale chciałbym, żeby jej głos tam był. W jej głosie było czuć tego Nobla[7]
  • Tomasz Stańko o współpracy z Wisławą Szymborską (książka „Desperado”):
Głos Szymborskiej robił na mnie największe wrażenie. Informował o charakterze wiersza, o jego głębi. Treść, charakter wiersza nie są jednak dla mnie aż tak ważne w czasie występu. Fascynuje mnie to, że kiedy poeta czyta swój wiersz, w tym czytaniu zawiera całe tony dni, przez które pisał. Oni długo piszą. Te przemyślenia i ta głębia sprawiają, że słowa mają taki ciężar, że żaden aktor tego nie odda. Nigdy.
  • Tomasz Stańko (wywiad dla PAP, kwiecień 2012):
Znaleźć się na jednej scenie z artystką takiego formatu jak Szymborska to tak jakby grać z Milesem Davisem, czy Keithem Jarrettem. Muzyka sama wypływała z trąbki.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj