Otwórz menu główne

Wołodymyr Iwanowycz Dudarenko, ukr. Володимир Іванович Дударенко, ros. Владимир Иванович Дударенко, Władimir Iwanowicz Dudarienko (ur. 6 lutego 1946 w Równem, zm. 18 maja 2017 tamże[1]) – radziecki i ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski.

Wołodymyr Dudarenko
Pełne imię i nazwisko Wołodymyr Iwanowycz Dudarenko
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1946
Równe
Data i miejsce śmierci 18 maja 2017
Równe
Wzrost 170 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1960–1963 Kołhospnyk Równe
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1963–1965 Kołhospnyk Równe ? (?)
1966 SKA Lwów ? (?)
1967–1974 CSKA Moskwa 184 (27)
1975–1976 SK Łuck ? (?)
1977 SKA Lwów ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1971  ZSRR 2 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1979 SKA Lwów
1980–1981 SKA Lwów (asystent)
1982–1984 SKA Karpaty Lwów (asystent)
1993 Lwowianka Lwów

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek klubu Kołhospnyk Równe, w barwach którego w 1963 rozpoczął karierę piłkarską. W 1966 otrzymał wezwanie przed komisję poborową i został skierowany do służby w klubie wojskowym SKA Lwów[2], który trenował Siergiej Szaposznikow. W 1967 trener awansował do centralnego szczebla do klubu CSKA Moskwa i zabrał ze sobą Dudarenka. W CSKA Dudarenko natychmiast stał się podstawowym piłkarzem zespołu. Rok 1970 był dla niego najbardziej udanym sezonem, w którym został mistrzem ZSRR. Był jednym z bohaterów drugiego meczu finałowego przeciwko Dinama Moskwa. W 11 minucie meczu po uderzeniu obrońcy CSKA Jurija Istomina bramkarz Dinama Władimir Pilguj nie potrafił zafiksować piłkę i Dudarenko otworzył wynik w meczu. [3] Ostateczny wynik meczu 4:3 dla CSKA[3]. W 1975 roku powrócił do lwowskiego SKA, który już zmienił nazwę i siedzibę, a w 1977 roku zakończył w nim karierze piłkarską[4].

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W 1971 rozegrał 2 mecze towarzyskie w barwach narodowej reprezentacji ZSRR z Salwadorem i Meksykiem.

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę piłkarską. W 1979 objął stanowisko głównego trenera w SKA Lwów. Potem pomagał trenować lwowski wojskowy klub. W 1993 prowadził żeński klub piłkarski Lwowianka Lwów. Jego młodszy brat Mykoła również piłkarz i trener piłkarski[5].

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy kluboweEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj