Otwórz menu główne

Wydawnictwo Gubrynowicz i Schmidt

Gubrynowicz i Schmidt, Gubrynowicz i Syn – polska księgarnia, skład nut, wypożyczalnia książek i wydawnictwo z siedzibą we Lwowie.

Gubrynowicz i Schmidt
Ilustracja
Księgarnia Gubrynowicz i Syn
Widok od ul. Teatranej i ul. Kilińskiego
po roku 1909
Państwo  Polska
Adres Lwów
Właściciel Władysław Gubrynowicz, Władysław Schmidt
Tematyka druków literatura piękna, prace historyczne, nuty
Język druków j. polski
Data założenia 1868
Data zamknięcia 1939
Liczba druków ok. 4000
Ogłoszenie księgarni Gubrynowicz i Syn (1914)

Wydawnictwo powstało w 1868 roku we Lwowie. Jego właścicielami byli Władysław Gubrynowicz (1836-1914), uczestnik powstania styczniowego i członek Rady Miejskiej oraz przewodniczący Izby Handlowej, odpowiedzialny za sprawy wydawnicze i Władysław Schmidt (1840-1909) odpowiedzialny za księgarnie, składami głównymi i administrację. Pierwotnie współzałożycielem ich księgarni był także brat Władysława, Ludwik[1]. W 1882 roku, po zakupie księgarni i wypożyczalni książek Karola Wilda, była jedną z największych wypożyczalni książek i nut w Galicji. Wydawnictwo, w latach 1872 -1876, założyło swoje filie w Jarosławiu, Sokalu i Stryju. Księgarnia posiadała skład główny wielu wydawnictw towarzystw i instytucji naukowych i oświatowych oraz szeregu wydawnictw z zaborów pruskiego i rosyjskiego.

W 1908 roku Władysław Schmidt oddał udziały firmy synowi Władysława Gubrynowicza, Kazimierzowi. W związku z tym od 1 stycznia 1909 firma funkcjonowała jako spółka jawna pod nazwą „Gubrynowicz i Syn”[2].

W 1924 roku firma weszła w spółkę z wydawnictwem wydającym czasopisma i książki medyczne tym samym ograniczając własną działalność wydawniczą. W 1935 roku księgarnię zakupił Aleksander Krawczyński i prowadził ja pod niezmienioną nazwą do 1939 roku. Wydawnictwo i hurtownię nadal prowadził Gubrynowicz. Po II wojnie światowej działalność wydawnicza nie została wznowiona.

PublikacjeEdytuj

Wydawnictwo Gubrynowicz i Schmidt wydali ok. 4000 książek i broszur. Wydawali prace wszystkich ówczesnych polskich pisarzy i uczonych. Do najpoważniejszych pozycji należą:

  • seria Biblioteka Polska,
  • wydanie dorobku literackiego Józefa Ignacego Kraszewskiego w 102 tomach[3];
  • dzieła trzech wieszczów w trzech wydaniach;
  • Bibliotekę Powieści, Pamiętników i Podróży;
  • Bibliotekę kieszonkową;
  • tygodnik Ruch Literacki (od 1874 - do 1878);
  • dzieła historyczne Bielowskiego, Szujskiego, Balzera, Kubali;
  • dzieła z zakresu filozofii, teologii, prawa, ekonomii, techniki i budownictwa.

PrzypisyEdytuj

  1. † Władysław Gubrynowicz. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 196 z 29 sierpnia 1914. 
  2. Firmy. „Słowo Polskie”, s. 11, Nr 16 z 22 stycznia 1909. 
  3. Ożaszewski 1963 ↓, s. 132.

BibliografiaEdytuj

  • Barbara Bieńkowska: Książka na przestrzeni dziejów. Warszawa: Centrum Edukacji Bibliotekarskiej, Informacyjnej i Dokumentacyjnej im. Heleny Radlińskiej, 2005. ISBN 83-88581-21-X.
  • Aleksander Birkenmajer: Encyklopedia Wiedzy o Książce. Wrocław: Ossolineum, 1971.
  • Czesław Ożaszewski: Zarys dziejów książki i księgarstwa. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1963.