XV Puchar Gordona Bennetta (balonowy)

XV Puchar Gordona Bennetta – zawody balonów wolnych o Puchar Gordona Bennetta zorganizowane 30 maja w 1926 roku w Antwerpii.

XV Balonowy Puchar Gordona Bennetta
Bruksela Detroit
Ilustracja
Wiatr utrudniał start. Balon amerykański pilotowany przez Warda Tunte Van Ormana.
Data

30 maja 1926

Miejscowość

Antwerpia

Organizator

FAI

Liczba zawodników

18 załóg

Liczba reprezentacji

7

Zwycięzcy
 Stany Zjednoczone

Ward Tunte van Orman
Walter T. Morton

HistoriaEdytuj

W lutym Belgijski Aeroklub po uzgodnieniu z miejscowym Aeroklubem podał informację, że zawody odbędą się 30 maja w Antewerpii[1]. Na początku kwietnia została zamknięta lista zgłoszeń. Do udziału w zawodach zostało zgłoszonych 18 balonów. Po trzy zgłosiły: Belgia, USA, Wielka Brytania i Włochy, Hiszpania dwa, a Szwajcaria jeden[2].

Amerykańskimi kwalifikacjami były zorganizowane 1 maja w Little Rock zawody o puchar Litchfielda[3]. Wygrał je Ward T Van Orman, drugi był Hawthorne C. Gray, a trzeci John A. Boettner. Otrzymali oni prawo skompletowania sobie załóg, które w zawodach o Puchar Gordona Bennetta w Belgii[4].

Start balonów. Antwerpia 1926.

Wpisowe wynosiła 500 franków. Zwycięzcy zwrócono połowę, a drugiemu zespołowi jedna trzecią kosztów[5]. Przed zawodami okazało się, że balon hiszpański Fernandez Duro nie wystartuje. Siatka brytyjskiego balonu Bee pękła, gdy zaczęto napełniać balon i konieczne było znalezienie nowej w Brukseli[6].

UczestnicyEdytuj

Zajęte

miejsce

Balon[6] Pojemność Załoga

pilot

pomocnik pilota[7]

Kraj Czas

lotu

[h][8]

Odległość

[w km]

Państwo

Miejsce lądowania[9][6]

1. Godyear III Ward Tunte van Orman

Walter W. Morton

  Stany Zjednoczone 16:37 861,00 Szwecja

Sölvesborg

2. Army S-16 capt. Hawthorne C.Gray

lt Douglas Johnson

  Stany Zjednoczone 12:00 599,00 Niemcy

Krakow

(Maklemburgia)

3. Belgica Ernest Demuyter

lt Valete

  Belgia 5:00 438,00 Niemcy

Cuxhaven

4. Prince Leopold Alexander Veenstra

Phillippe Quersin

  Belgia 298,00 Niemcy

Gros Boscharden

(Oldenburg)

5. Miramar kpt. Percival Spencer

C. W. Berry

  Wielka Brytania 169,00 Holandia

Deventer

6. Capitan

Penaranda

mjr Benito Molas

Antonio Prados-Pena

  Hiszpania 153,00 Holandia

Apledoorn[9]

7. Helvetia II dr Otto Bachmann

Ernest Maag

  Szwajcaria 142,00 Holandia

Utrecht

8. La Picardie Maurice Bienaimé

Georges Ravaine

  Francja 102,00
9. Banshee III mjr Baldwin

R. L. Dunville

  Wielka Brytania 93,00 Holandia

Veghel

10. Bee Cpt. G. F. Maeger

M. H. Steff

  Wielka Brytania 69,00 Holandia

Vrijhoeve-Capelle

11. Aerostiere I Capt. H. Matton

Ltn. A. Charmart

  Belgia 66,00 Holandia

obok Tilburga

12. Aerostieri III Lt. Anselmo Pirazzoli

Lt. Augusto Pisani

  Włochy 36,00 Holandia

Zundert

13. Ciampino III Franco Picardo

Maj.cav. Giovani Fomarici

  Włochy 33,00
14. Ciampino IV Maj. Eraldo Ilari

Cap.cav. Giuseppe Sivieri

  Włochy 31,00
- Akron N.A.A. John A. Boettner

Herbert W. Maxson

  Stany Zjednoczone zdyskwalifikowany
- Anjou Georges Cormier   Francja uszkodzony

nie wystartował

- Vieilles Tiges Georges M. Blanchet

Arnoud

  Francja uszkodzony

nie wystartował

- Fernandez Duro Aesandro Mas Gamindo

Jose Maria Ansaldo

  Hiszpania nie wystartował

Przebieg zawodówEdytuj

 
Ekipa amerykańska. Od lewej stoją: Boettner, Maxson, Johnson, Sydney Veit, Gray, Morton i Ward T. Van Orman

Pogoda w dniu startu była niekorzystna, od rana padał deszcz. Nie przeszkodziła jednak widzom, którzy licznie przybyli na miejsce startu. Po 16-tej jako pierwszy wystartował przy dźwiękach hymnu włoski balon Aerostieri III, po nim belgijski Prince Leopold, następnie Goodyear, La Picardie, Helvetia, Ciampino IV, Belgica, Bee, Army S-16, Miramar, Ciampino III, Aerostiere I , Akron i jako ostatni Banshee III. Awarie spowodowane silnym wiatrem uniemożliwiły start dwóch balonów francuskich Anjou i Vieilles Tigres. Banshee III po starcie wzbił się na 50 m, po czym gondola opadła na ziemię i dopiero zwolnienie kilku worków balastu pozwoliło na dalszy lot[6].

Amerykański balon Akron N.A.A. został zdyskwalifikowany, gdy wkrótce po starcie drugi pilot Herbert W. Maxson wypadł z kosza[10]. Wszystkiemu winna była zła pogoda. Zawodnicy wylewali wodę z gondoli zabezpieczonej wodoodporną tkaniną, gdy nagły podmuch wiatru rzucił gondolą na ziemię i wyrzucił Maxona na zewnątrz. Zanim wstał balon pionowo wzniósł się do góry i zniknął w chmurach[6]. Maxson nie został poważnie ranny, ale przewieziono go do szpitala w Antwerpii. W gondoli pozostał drugi pilot John A. Boettner, który wylądował w Barle Nassau[11].

Pierwszy wylądował włoski balon Ciampino IV który musiał lądować niedaleko Antwerpii z powodu nieszczelnego zaworu. Niewiele dalej poleciał drugi z włoskich balonów Ciampino III. Ernest Demyter wylądował po 5 godzinach, ale przebyta odległość pozwoliła na zajęcie 3 miejsca. Van Orman wzbił się na wysokość 6 500 metrów i leciał na niej około 3 godzin. W ustaleniu kierunku lotu pomagało mu zabrane do gondoli wyposażenie nawigacyjne[6].

NagrodyEdytuj

Zwycięzca zawodów otrzymał 12 500 franków[5]. Podczas bankietu, który odbył się 15 czerwca w Paryżu Ward Van Orman i W. Morton otrzymali specjalne medale wybite z okazji wyścigu o drugi puchar zawodów[12].

PrzypisyEdytuj

  1. Bennett Trophy Race date set, „Evening Star”, 8 lutego 1926, s. 13, ISSN 2331-9968 [dostęp 2020-01-28].
  2. 18 balloons entered, „New Britain Herald”, 3 kwietnia 1926, s. 13, ISSN 2643-4954 [dostęp 2020-01-28].
  3. Van Orman wins Litchfield Trophy, „Evening Star”, 2 maja 1926, s. 4, ISSN 2331-9968 [dostęp 2020-01-28].
  4. Balloon team picked, „The Indianapolis Times”, 6 maja 1926 [dostęp 2020-01-28].
  5. a b American balloon wins Bennett Cup, „Evening Star”, 1 czerwca 1926, s. 6, ISSN 2331-9968 [dostęp 2020-01-28].
  6. a b c d e f H. C., Le Coupe Gordon-Bennett des Spheriques, „L'Aérophile” (nr 11-12), Gallica, 15 czerwca 1926, s. 163-165 [dostęp 2020-01-28] (fr.).
  7. La II Coupe Gordon Bennett, „L'Aérophile” (nr 9-10), Gallica, 1 maja 1926, s. 130 [dostęp 2020-01-28] (fr.).
  8. 15th Coupe Aéronautique Gordon Bennett - Antwerp (BEL) 1926, www.fai.org, 2 sierpnia 2017 [dostęp 2020-01-29] (ang.).
  9. a b Seven balloon fail in cup race, „Evening Star”, 31 maja 1926, s. 2, ISSN 2331-9968 [dostęp 2020-01-28].
  10. U. S. balloon wins, „New Britain Herald”, 1 czerwca 1926, s. 11, ISSN 2643-4954 [dostęp 2020-01-28].
  11. Missing Yankee balloon lands, „The Indianapolis Times”, 1 czerwca 1926, PAGE 7 [dostęp 2020-01-28].
  12. Medals for balloonists, „Evening Star”, 15 czerwca 1926, s. 22, ISSN 2331-9968 [dostęp 2020-01-28].