Zamek Pławiec (słow. Hrad Plaveč) – zamek w miejscowości Pławiec na Słowacji. Znajduje się na wzgórzu 549 m n.p.m., nad prawym brzegiem Popradu. Pomiędzy Popradem a wzgórzem zamkowym biegnie droga krajowa nr 77[1].

Zamek Pławiec
Ilustracja
Ruiny Zamku Pławiec z lotu ptaka
Państwo  Słowacja
Miejscowość Pławiec
Zniszczono 1856
Położenie na mapie kraju preszowskiego
Mapa lokalizacyjna kraju preszowskiego
Ruiny Zamku Pławiec
Ruiny Zamku Pławiec
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Ruiny Zamku Pławiec
Ruiny Zamku Pławiec
Ziemia49°15′19,3″N 20°50′51,8″E/49,255361 20,847722
Ruiny zamku

Jest wiele wersji na temat powstania zamku. Legenda ludowa podaje, że wybudował go węgierski król Koloman w 1100 roku jako warownię rodu Połowców i od tego pochodzić miałaby nazwa miejscowości Pławiec. Jednak jest to wersja nieprawdopodobna. Wówczas tereny te należały do Polski (do kasztelanii sądeckiej) i najprawdopodobniej dopiero około roku 1300 udało się Węgrom włączyć je do swojego państwa. Pierwszym znanym właścicielem warowni był rycerz Bohumir z Liptowa. W 1269 król Bela IV dał ją spiskiemu szlachcicowi Arnoldowi i to on wzniósł tutaj kamienny zamek mający strzec przejścia (brodu) na Popradzie. Jest też wersja legendy mówiąca, że zamek wybudował spiski rycerz Dietrich i osadził w nim ród Połowców. Na pewno natomiast z zachowanych dokumentów wiemy, że w latach 1301-1320 właścicielem zamku był biskup krakowski Jan Muskata (z nadania króla Wacława II). Później zamek należał do dużych węgierskich rodów; najpierw Drughetów, później Horvathów-Pálocsayów[2].

Zamek przetrzymał wiele wojen. Wielokrotnie przechodził z rąk do rąk. W 1433 został zdobyty przez husytów, ale w 1453 odbity przez węgierskie wojska Macieja Korwina. W latach 1456-1460 ponowne władali nim husyci Aksamita, później znów odbili go Węgrzy. W czasie wielkiego powstania chłopskiego w latach 1631-1632 oblegali go chłopi, a w 1707 Austriacy podczas najazdu Rakoczego. Nie został jednak zdobyty. W 1715 cesarz austriacki Karol VI nakazał zniszczyć umocnienia starych zamków, lub nawet całe zamki. Zamek w Pławcu znalazł się na liście przeznaczonych do zburzenia, gdyż uznany został za „gniazdo buntowników”. Jednak ówczesny właściciel zamku z rodu Palcsayów dał radę przekonać rządową komisję, która zakwalifikowała go jako obiekt mieszkalny, nie obronny. W 1830 Palocsayowie przebudowali go, m.in. wybijając w murach duże otwory okienne. Jednak w 1856 zamek spalił się. Wygaśnięcie rodu Palocsayów przypieczętowało jego koniec[2]

Obecnie z zamku ostały się tylko ruiny. Można je zwiedzać. Od drogi nr 77 prowadzi do nich ścieżka. Obok ruin zamku znajduje się mauzoleum dawnych jego właścicieli z murowanym krzyżem, groby jednakże zostały splądrowane przez poszukiwaczy skarbów[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Turystyczna mapa Słowacji. [dostęp 2011-06-10].
  2. a b c Bogdan Mościcki: Beskid Sądecki i Małe Pieniny. Pruszków: Oficyna Wyd. „Rewasz”, 2007. ISBN 978-83-89188-65-6.