Otwórz menu główne

Zbigniew Beiersdorf

polski historyk

Zbigniew Beiersdorf (ur. 1941[1]) – polski historyk niemieckiego pochodzenia, specjalizujący się w historii architektury i urbanistyki oraz konserwacji zabytków.

ŻyciorysEdytuj

Jest synem historyka Ottona i Marii z Podłęskich. W 1996 roku otrzymał stopień doktora na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Kleparz. Zarys historii rozwoju przestrzennego. Jego promotorem był Piotr Krakowski. Jest pracownikiem UJ w Instytucie Europeistyki, prowadzi także zajęcia na kierunku historii sztuki. Autor publikacji poświęconych architekturze, urbanistyce, sztuce i Krakowowi.

W latach 1990–1999 pełnił funkcję miejskiego konserwatora zabytków w Krakowie. Członek Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK), Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, Stowarzyszenia Willa Decjusza i Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Architektura kościoła i klasztoru sióstr klarysek w Starym Sączu, Tarnów 1981 [współautor: Bogusław Krasnowolski].
  • Romantyczny zespół pałacowo-parkowy w Grodźcu, Katowice 1982.
  • Kościoły Teodora M. Talowskiego w diecezji tarnowskiej, Tarnów 1986.
  • Dom pod Globusem: dawna siedziba krakowskiej Izby Handlowej i Przemysłowej, Kraków 1997 [współautor: Jacek Purchla].

PrzypisyEdytuj

  1. Data ur. podana za katalogiem BN.

Linki zewnętrzneEdytuj