Zmarzła Siklawa

Zmarzła Siklawa (niem. Gefrorener Wasserfall, słow. Zmrzlý vodopád, węg. Fagyott-vízesés[1]) – wodospad w Dolinie Ciężkiej w słowackiej części Tatr Wysokich. Znajduje się nieco na północny wschód od Zmarzłego Stawu pod Wysoką, a tworzą go wody Ciężkiego Potoku opadającego z progu Doliny Ciężkiej podchodzącego pod Zmarzły Staw pod Wysoką. W starszych przewodnikach jego wysokość określana jako niewielka, Zmarzła Siklawa ma w rzeczywistości 65 metrów wysokości i jest jednym z wyższych wodospadów tatrzańskich. Ma budowę kaskadową. Górna część jest niewysoka i pojedyncza. Niżej wody spadają z wysokości około 20 metrów dwiema żyłami. Najniższa część wodospadu jest znów niepodzielona i najwyższa – około 40 metrów wysokości. Do Zmarzłej Siklawy nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne[2].

Zmarzła Siklawa
Ilustracja
Zmarzła Siklawa spadająca z progu Zmarzłego Stawu pod Wysoką
Kontynent Europa
Państwo  Słowacja
Typ kaskada
Wysokość 65 m
Rzeka zasilająca Ciężki Potok
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Zmarzła Siklawa”
Ziemia49°10′55″N 20°06′04″E/49,181944 20,101111

Autorem nazwy wodospadu jest Władysław Cywiński[2]. Polskie i słowackie nazewnictwo Zmarzłej Siklawy pochodzi od Zmarzłego Stawu pod Wysoką. Niemiecka i węgierska nazwa jest najprawdopodobniej kalką nazewnictwa polskiego i słowackiego, jednak nazwy te nie pochodzą bezpośrednio od Zmarzłego Stawu pod Wysoką[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2020-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. a b Władysław Cywiński, Młynarz. Przewodnik szczegółowy, tom 6, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1998, ​ISBN 83-7104-011-3
  3. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ​ISBN 83-01-13184-5