Otwórz menu główne

Zygmunt Kadłubowski

Zygmunt Anastazjusz Kadłubowski (ur. 2 stycznia 1879 w Czostkowie, zm. 7 kwietnia 1961 w Suwałkach) – działacz społeczny i poseł na Sejm II Rzeczypospolitej I Kadencji, urzędnik pracujący w wielu instytucjach służących odbudowie państwa polskiego po I wojnie światowej.

Zygmunt Kadłubowski
Zygmunt Anastazjusz Kadłubowski
Ilustracja
Podpis
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1879
Czostków
Data i miejsce śmierci 7 kwietnia 1961
Suwałki
Miejsce spoczynku Suwałki, cm. przy ul. Bakałarzewskiej
Zawód, zajęcie urzędnik, prawnik, polityk
Partia Związek Ludowo-Narodowy
podpis
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

DzieciństwoEdytuj

Był synem wójta gminy – Bolesława Kadłubowskiego i Aleksandry Kasyldy z domu Obryckich. Zdobył wykształcenie domowe. Jego ojciec zmarł, gdy Zygmunt miał 15 lat (został zaocznie skazany na śmierć za udział w powstaniu styczniowym)[1]. Miał 3 braci: Michała, Stanisława oraz Antoniego.

Wykształcenie i działalnośćEdytuj

Złożył egzaminy: urzędniczy i uprawniający do pełnienia funkcji obrońcy sądowego. Pracował następnie jako kancelista, urzędnik Komisji Guberialnej ds. włościańskich, sekretarz ds. włościańskich na powiaty kalwaryjski i augustowski oraz referent Okręgowego Zarządu Dóbr Państwa i Rolnictwa na gubernie suwalską i łomżyńską. Prowadził kancelarię porad prawnych w swoim mieszkaniu (obecnie ul. Kościuszki 94 w Suwałkach[2]). W czasie I wojny światowej w gubernialnym Komitecie Obywatelskim w Suwałkach i Wilnie. Organizator, kierownik biura i wiceprezes Komitetu Opieki nad Biednymi w Suwałkach, prowadził m.in. piekarnię i sklep spółdzielczy. W 1918 tymczasowy sędzia pow. suwalskiego i organizator Zw. Robotników Chrześcijańskich (wieloletni przewodniczący), w 1920 członek okręgowej Rady Obywatelskiej w Suwałkach. Organizator ochotniczego pułku suwalskiego (późniejszy 41 Suwalski Pułk Piechoty), odznaczonego Orderem Virtuti Militari. Pełnomocnik Komitetu Obrony Państwa na pow. suwalski (1920); członek zarządu Rady Ludowej okręgu Suwałki. W okresie międzywojennym prezes Rady Nadzorczej Banku Udziałowego w Suwałkach[1]. Za zasługi na polu pracy społecznej otrzymał 31 stycznia 1939 roku Złoty Krzyż Zasługi.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1922–1927)Edytuj

W wyniku wyborów przeprowadzonych 5 listopada 1922 wszedł do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z ramienia Związku Ludowo-Narodowego (lista nr 8, okręg Grodno). Reprezentował w nim Suwalszczyznę. Kierował się patriotyzmem w swoich działaniach, który zaszczepił w nim ojciec. Utożsamiał się z programem swojej partii, popierał m.in. włączenie Kresów Wschodnich do Rzeczypospolitej. Dążył do usprawnienia i polepszenia sytuacji organów państwowych. Będąc w Komisji Prawniczej walczył z korupcją i starał się dostosowywać tworzone prawo do potrzeb ludności. Uznawał sprawiedliwość za jedną z najwyższych wartości. Skupiał się na prawnym aspekcie tworzenia ustaw i ich modyfikacji. Dbał o gospodarkę leśną, przemysł górniczy oraz służbę zdrowia. Szczególnie starał się otoczyć opieką ludzi potrzebujących – swoimi działaniami w tym kierunku propagował ideę pomocy biednym[3].

 
Zygmunt Kadłubowski z żoną

Życie prywatneEdytuj

 
Zygmunt Kadłubowski z żoną Stefanią

Żonaty ze Stefanią z domu Stankiewicz. Ich związek nie wydał na świat ani jednego potomka, a Stefania owdowiała męża 11 lat przed jego własną śmiercią. Był wyznania rzymskokatolickiego. W 1921 na swoje własne żądanie został zwolniony przez gen. Józefa Hallera z funkcji Pełnomocnika Obywatelskiego Komitetu Wykonawczego Obrony Państwa na powiat suwalski. Zygmunt trafił do więzienia w Suwałkach jako więzień śledczy w 1934 roku i został z niego zwolniony 28 czerwca tego samego roku. W 1948 wstąpił do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego[4].

Ostatnie lataEdytuj

 
Ostatnie zdjęcie Zygmunta Kadłubowskiego

Prawie do końca życia pełnił funkcję adwokata. Jego legitymacja adwokacka była ważna od 1956 do 1960 roku[4]. Zmarł w wieku 82 lat 7 kwietnia 1961 roku o godzinie 17:30 w Suwałkach[5]. Został pochowany na Rzymskokatolickim cmentarzu parafialnym w Suwałkach.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Parlamentarzyści - Pełny opis rekordu, bs.sejm.gov.pl [dostęp 2018-04-08].
  2. Rejestry mieszkańców i książki meldunkowe miejscowości powiatów augustowskiego, suwalskiego i sejneńskiego. Archiwum Państwowe w Suwałkach
  3. Sprawozdania stenograficzne z posiedzeń Sejmu Rzeczypospolitej  1922-1927 nr: 11, 33, 36, 38, 79, 120, 131, 167, 170, 171, 314, 327 329, 336 Biblioteka Cyfrowa UMCS, Lublin
  4. a b Archiwum własne rodziny Błażewiczów
  5. Księga Unikat Zmarłych Rzym-kat parafii Suwałki za rok 1961 - archiwum parafii konkatedralnej św. Aleksandra w Suwałkach

BibliografiaEdytuj