Otwórz menu główne

Zygmunt Szelest

polski lekkoatleta
Grób Zygmunta Szelesta na Powązkach

Zygmunt Szelest (ur. 16 grudnia 1911 w Oleksinie, zm. 13 kwietnia 1990 w Warszawie) – polski lekkoatleta, oszczepnik, najwybitniejszy w historii trener oszczepników. Ojciec polskiej szkoły oszczepu.

ŻyciorysEdytuj

Przed wojną nie odnosił większych sukcesów. W 1938 roku został powołany na mecz z reprezentacją Niemiec w Królewcu. Był rezerwowym i w zawodach nie wystartował. Mecz obejrzał z trybun stadionu. Swój pierwszy i jedyny medal mistrzostw Polski wywalczył dopiero w 1949 roku. Był wówczas drugi wynikiem z 53,50 - zawody odbywające się w Gdańsku wygrał Herbert Szendzielorz.

Po zakończeniu kariery został trenerem i pracownikiem naukowym warszawskiej AWF. Od 1951 roku był trenerem najwybitniejszego polskiego oszczepnika – Janusza Sidło. Zygmunt Szelest dał się poznać jako trener znający moc ćwiczeń- wiele wymyślał sam. Doskonałe przygotowanie sprawiało iż polscy reprezentanci unikali niebezpiecznej kontuzji- naderwania ścięgna. Podopieczni trenera Szelesta zapełniali listy światowe. Do najwybitniejszych jego zawodników należeli między innymi: Jan Kopyto, Zygmunt Jałoszyński, Daniela Jaworska.

Od 2015 roku w Warszawie rozgrywany jest Memoriał Zygmunta Szelesta, którego najważniejszą konkurencją jest rzut oszczepem[1].

Został pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach.

PrzypisyEdytuj

  1. Memoriał Szelesta na otwarcie stadionu AWF, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2015-11-07] (pol.).

BibliografiaEdytuj