Otwórz menu główne

Świętosław Milczący (właśc. Świętosław de Susseci Kartuz; ur. na początku XV wieku, zm. 15 kwietnia 1489 w Krakowie) – mansjonarz przy kościele Mariackim w Krakowie oraz Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Świętosław Milczący
Świętosław de Susseci Kartuz
Sługa Boży
Data i miejsce urodzenia początek XV wieku
Sławków albo Suszec albo Skočice
Data i miejsce śmierci 15 kwietnia 1489
Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Jako miejsce jego pochodzenie często wymieniano Sławków, ze względu na pamięć o nim tam i liczne pamiątki kultu[1]. Obecnie wśród typów wymienia się także Suszec koło Pszczyny lub Skočice w Czechach.

Na podstawie jego własnych zapisków można stwierdzić, że posiadał dobre wykształcenie zasadnicze. Oznacza to, że znal łacinę, umiał też pisać i czytać. Prawdopodobnie ukończył jakąś szkołę, mogła to być szkoła katedralna lub klasztorna. Studiów uniwersyteckich jednak najprawdopodobniej nie przeszedł, gdyż brak jego nazwiska w prowadzonym spisie studiujących w Akademii Krakowskiej.

Ceniony był za pracę duszpasterską, troskę o biednych i chorych oraz cnotę milczenia. Miał łaskę widzeń nadprzyrodzonych. Był organizatorem pierwszej w Krakowie Katolickiej Wypożyczalni Ksiąg.

W żywotach Świętosława podkreśla się jego szczególne nabożeństwo do Pana Jezusa Ukrzyżowanego oraz kult maryjny. Zachowanie milczenia i ubóstwo były przypuszczalnie także sposobem uczczenia Męki Pańskiej. Swą wyjątkową ascezą milczenia, a także działalnością bibliofilską, wywarł znaczny wpływ na życie religijne Krakowa, gdzie spędził znaczną część życia. Mieszkał prawdopodobnie na terenie parafii św. Anny, a od około 1480 w domu bogatego rajcy krakowskiego Piotra Salomona, gdzie przebywał aż do śmierci.

Pochowany został w kościele Wniebowzięcia NMP w Krakowie.

KultEdytuj

Parafianie Sławkowa otoczyli Świętosława szerokim kultem. Wielu Sławkowian nosi imię Świętosław, a parafianie posiadają jego obrazki z napisem Patron i Rodak Sławkowa [2].

Patronat

Jest również patronem spowiedników i spowiadających się[2].

W malarstwie

W kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Sławkowie tłem obrazu umieszczonego nad ołtarzem św. Mikołaja jest ilustracja widzenia które miał bł. Świętosław[2].

W kościele Bożego Ciała w Krakowie znajduje się obraz Łukasza Porębskiego, zwany „Felix saeculum Cracoviae” (Szczęśliwy wiek Krakowa), na którym znajduje się wizerunek św. Stanisława Kazimierczyka (który był inspiracją) pośród świątobliwych mężów: Świętosława Milczącego, św. Jana Kantego, św. Szymona z Lipnicy i Michała Giedroycia[3].

Proces beatyfikacyjny i kanonizacyjnyEdytuj

28 października 1997 roku na terenie diecezji krakowskiej, powołana została przez kard. Franciszka Macharskiego komisja historyczna, w celu rozpoczęcia beatyfikacji Świętosława. Komisja rozpoczęła działalność 29 listopada tegoż roku. Prawie jednocześnie, bo 22 stycznia 1998 roku, kardynał otworzył proces kanonizacyjny Świętosława w Kurii Metropolitalnej w Krakowie.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Żywoty Świętych Patronów polskich, X. Piotr Pękalski Kraków 1862, ss.87-94
  2. a b c Patron dobrej spowiedzi – pochodzi ze Sławkowa – sosnowiecfakty.pl (autor: Piotr DFudała) [opublikowano: 2007-06-03]
  3. Przed kanonizacją bł. Stanisława Kazimierczyka na pijarzy.pl

BibliografiaEdytuj

  • Dzieje Sławkowa, Feliks Kiryk (red.), Kraków: „Secesja”, 2001, ISBN 83-87345-47-4, OCLC 69327764.
  • Piotr Pękalski: Żywot świętobliwego Świętosława, Warszawa 1878.
  • Świętosław Milczący w zbiorach Biblioteki Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie.

Linki zewnętrzneEdytuj