(523692) 2014 EZ51

obiekt transneptunowy

(523692) 2014 EZ51planetoida z grupy obiektów transneptunowych[3].

(523692) 2014 EZ51
Odkrywca

Pan-STARRS 1[1][2][3]

Data odkrycia

18 kwietnia 2010[1][4][3]

Numer kolejny

523692

Oznaczenie tymczasowe

2014 EZ51

Charakterystyka orbity (2022-01-21)
Przynależność
obiektu

obiekt transneptunowy[3]

Półoś wielka

52,22[3] au

Mimośród

0,2310[3]

Peryhelium

40,15[3] au

Aphelium

64,28[3] au

Okres obiegu
wokół Słońca

377,3[3] lat

Inklinacja

10,30[3]°

Charakterystyka fizyczna
Średnica

ok. 652[5] km

Jasność absolutna

ok. 3,92[3]m

Odkrycie i nazwaEdytuj

Obiekt został zaobserwowany 12 marca 2014 roku za pomocą 1,8-metrowego teleskopu Pan-STARRS[1][2], jednak do czasu nadania planetoidzie stałego numeru nie było to uznane jako oficjalne ustalenie jej odkrywcy[1]. Informację o odkryciu opublikowano 16 lipca 2016 roku[2]. Później zidentyfikowano go również na zdjęciach z 18 kwietnia 2010 i tę datę jako datę odkrycia podaje Jet Propulsion Laboratory NASA[3].

Planetoida ta jeszcze nie ma własnej nazwy, a jedynie oznaczenie prowizoryczne i stały numer.

OrbitaEdytuj

Początkowo IAU Minor Planet Center uznawał obiekt za krążący wokół Słońca w obrębie dysku rozproszonego[4]. Jednak później został on usunięty z listy takich obiektów[6].

Orbita (523692) 2014 EZ51 jest nachylona pod kątem 10,3° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi około 0,231. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje 377 lat[3].

W 2016 roku obiekt znajdował się około 56 au od Słońca[2]. W 2116 roku planetoida przejdzie przez swoje peryhelium, w odległości około 40,2 au od Słońca[3].

Właściwości fizyczneEdytuj

Niewiele jak dotąd wiadomo o tym odległym obiekcie. Duża absolutna wielkość gwiazdowa, wynosząca około 3,92m[3], kwalifikuje go do grupy kandydatów na planety karłowate[5]. Średnica planetoidy (523692) 2014 EZ51 na podstawie jej jasności szacowana jest na około 652 km[5], co czyni ją jedną z większych odkrytych planetoid transneptunowych.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d 2014 EZ51 (ang.). IAU Minor Planet Center. [dostęp 2017-05-15].
  2. a b c d A.U.Tomatic. MPEC 2016-O43 : 2014 EZ51. „Minor Planet Electronic Circ.”, 2016-07-16. IAU Minor Planet Center. ISSN 1523-6714 (ang.). [dostęp 2017-05-15]. 
  3. a b c d e f g h i j k l m n o JPL Small-Body Database Browser: 523692 (2014 EZ51) (ang.). 2020-06-14 last obs. used. [dostęp 2021-11-22].
  4. a b List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects (ang.). IAU Minor Planet Center, 2017-05-15. [dostęp 2017-05-15].
  5. a b c Mike Brown: How many dwarf planets are there in the outer solar system? (ang.). 2017-05-15. [dostęp 2017-05-15].
  6. List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects (ang.). IAU Minor Planet Center, 2020-12-22. [dostęp 2020-12-22].

Linki zewnętrzneEdytuj