Otwórz menu główne

18 Dywizja Grenadierów Pancernych

18 Dywizja Grenadierów Pancernych (niem. 18. Panzergrenadier Division) – niemiecka dywizja grenadierów pancernych z okresu II wojny światowej.

18 Dywizja Grenadierów Pancernych
18. Panzergrenadier Division
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1943
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota zmechanizowana
Skład patrz tekst

Spis treści

HistoriaEdytuj

Dywizja powstała 23 czerwca 1943 r. z 18 Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej, którą wzmocniono 118. batalionem pancernym. Jesienią dywizja walczyła w ramach Grupy Armii Środek pod Smoleńskiem i nad Dnieprem. Została rozbita w lipcu 1944 r. w kotle pod Bobrujskiem i jej niedobitki przeniesiono na Śląsk.

Dywizję częściowo odbudowano w listopadzie i grudniu 1944 r. dołączając do niej 103. i 105. Brygady Pancerne. Walczyła później w Prusach Wschodnich i po morskiej ewakuacji pod Berlinem, gdzie przyłączono do niej resztki Dywizji Pancernej Holstein. Została zniszczona w czasie walk o wzgórza Seelow.

DowódcyEdytuj

  • Generalleutnant Karl Zutawern (od 5 października 1943)
  • Generalleutnant Kurt Jahn (od 14 kwietnia 1944)
  • ponownie Zutawern (od 24 maja 1944 do 6 lipca 1944, gdy popełnił samobójstwo)
  • Generalmajor Hans Bölsen (od 10 września 1944)
  • Generalmajor Erwin Rauch (od 1 stycznia 1945)

Skład dywizji (1943)Edytuj

  • 118. batalion pancerny
  • 30 pułk grenadierów pancernych
  • 51 pułk grenadierów pancernych
  • 18. zmotoryzowany pułk artylerii
  • 118. pancerny batalion rozpoznawczy
  • 118. zmotoryzowany batalion inżynieryjny
  • 118. zmotoryzowany batalion łączności
  • 118. batalion niszczycieli czołgów
  • 18. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe

BibliografiaEdytuj

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska pancerne. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11725-9.

Linki zewnętrzneEdytuj