Ablacja (astronomia)

Zobacz też: inne znaczenia wyrazu „ablacja”.

Ablacja (ang. ablation) – usuwanie warstw powierzchniowych materiału poprzez jego topnienie i sublimację. Jest zjawiskiem wywoływanym przez tarcie i siły oporu atmosfery.

Ablacja występuje, lub jest celowo wykorzystywana, przy:

  • przejściu meteoroidu przez atmosferę
  • usuwaniu materiału powierzchniowego (osłony ablacyjnej) w komorze zapłonowej silników rakietowych lub osłony termicznej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę (lub inny gęsty ośrodek, na przykład pył kosmiczny, warkocz kometarny). W tych zastosowaniach praktycznych ablacji ulega materiał specjalnie do tego przeznaczony. Odparowanie materiału służy chłodzeniu komory lub statku przed wysoką temperaturą wywoływaną przez spalanie paliwa albo tarcie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Stefan Chudzyński, Jan Puternicki, Wiktor Surowiak: 1000 słów o tworzywach sztucznych. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981, s. 9. ISBN 83-11-06641-8. (pol.)