Otwórz menu główne

Aleksandr Sawieljewicz Sirotkin (ros. Александр Савельевич Сироткин, ur. w sierpniu 1890 we wsi Bogitino, zm. w styczniu 1965 w Moskwie) - radziecki dowódca wojskowy i funkcjonariusz służb specjalnych, generał porucznik, szef Zarządu Wojsk NKWD/MWD ZSRR (1942-1951).

ŻyciorysEdytuj

Rosjanin, 1910-1917 służył w rosyjskiej armii, od grudnia 1917 w Gwardii Czerwonej, później w Armii Czerwonej, uczestnik wojny domowej w Rosji, od października 1919 członek RKP(b). Od 12 marca 1921 w wojskach Czeki, później OGPU. Młodszy inspektor dywizji Czeki w Doniecku, od 1 września 1921 do 15 marca 1922 dowódca 17 Specjalnej Brygady Donieckiej Dywizji Czeki, od lipca do września 1922 dowódca 60 Zakaukaskiego Dywizjonu Czeki, później m.in. dowódca 22 Specjalnego Pułku Czeki w Tbilisi. Od 3 lipca 1927 do 1 stycznia 1932 starszy inspektor wojsk OGPU Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, od 1 stycznia 1932 do 20 marca 1934 szef Inspekcji Wojsk OGPU Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU Kraju Środkowo-Wołżańskiego, od 20 marca do 10 lipca 1934 szef Zarządu Wojsk Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU Kraju Środkowo-Wołżańskiego. Od 10 lipca 1934 do 11 października 1936 szef Zarządu Ochrony Wewnętrznej Zarządu Kraju Środkowo-Wołżańskiego, od 23 grudnia 1935 kombryg, od 11 października 1936 do 8 lipca 1942 szef Zarządu Wojsk Ochrony Pogranicznej i Wewnętrznej NKWD Zachodniosyberyjskiego Okręgu Wojskowego, 4 czerwca 1940 mianowany generałem majorem. Od 8 lipca 1942 do grudnia 1946 szef Zarządu Wojsk NKWD/MWD ZSRR do Ochrony Szczególnie Ważnych Obiektów Przemysłowych, od 8 kwietnia 1944 generał porucznik, od 7 grudnia 1946 do 13 lipca 1951 szef Zarządu Wojsk MWD ZSRR do Ochrony Szczególnie Ważnych Obiektów Przemysłowych i Kolei, od 13 lipca 1951 do 30 marca 1954 szef Zarządu Ochrony Konwojowej MWD ZSRR. Od 30 marca 1954 p.o. szefa sztabu i zastępcy szefa, od 10 lipca 1954 szef sztabu i zastępca szefa, a od 21 września 1955 do 12 czerwca 1956 szef Głównego Zarządu Ochrony Wewnętrznej i Konwojowej MWD ZSRR. Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

OdznaczeniaEdytuj

I 5 medali.

BibliografiaEdytuj