Otwórz menu główne

Aleksiej Olejnik

rosyjski zawodnik mieszanych sztuk walki oraz sambo ukraińskiego pochodzenia

Aleksiej Aleksiejewicz Olejnik (ros. Алексей Алексеевич Олейник; ukr. Олексій Олексійович Олійник, Ołeksij Ołeksijowycz Olijnyk; ur. 25 czerwca 1977 w Charkowie) – rosyjski zawodnik mieszanych sztuk walki oraz sambo ukraińskiego pochodzenia.

Aleksiej Olejnik
Aleksiej Olejnik
Pełne imię i nazwisko Aleksiej Aleksiejewicz Olejnik
Pseudonim The Boa Constrictor
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1977
Charków,  ZSRR
Obywatelstwo  ZSRR (1977–1991)
 Ukraina (od 1991)
 Rosja (od 2014)
Wzrost 185 cm
Masa ciała 105 kg
Styl walki sambo
Kategoria wagowa ciężka
Klub K-Dojo Warrior Tribe, Team Oplot
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 63
Zwycięstwa 52
Przez nokauty 5
Przez poddania 42
Przez decyzje 4
Porażki 10
Remisy 1
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 08.07.2017.

Kariera sportowaEdytuj

Olejnik jest utytułowanym zawodnikiem sambo m.in. mistrzem świata z 2005 roku, mistrzem euro-azjatyckich mistrzostw z 2001 oraz wielokrotnym medalistą krajowych zawodów. Od 2011 trenuje w klubie K-Dojo Warrior Tribe oraz własnym w którym jest głównym trenerem - Team Oplot. W 2011 roku wygrywał zawody grapplerskie w USA w kategorii open[1][2].

Kariera MMAEdytuj

Olejnik zawodowo zadebiutował w MMA (wtedy nazywane Vale Tudo lub po prostu walki bez reguł) w 1997 roku w popularnych w tamtym czasie turniejach na których się toczyło nierzadko nawet cztery walki jednego wieczoru. W swoim pierwszym turnieju i zarazem pierwszych walkach pokonał rywala, jednak w półfinale przegrał przed czasem. Niecały rok później wystąpił w kolejnych zawodach w Charkowie, które ostatecznie wygrał zwyciężając swoich rywali przed czasem. Po ok. 2 latach wrócił na ring wygrywając turniej w Kijowie i ponownie postanowił zrobić przerwę w startach MMA - głównie z powodu większego nacisku na zawody w sambo bojowym. W 2004 roku wznowił starty w MMA przystępując do bardzo wymagającego turnieju M-1 Global Grand Prix wagi średniej głównie z powodu tego, iż by sięgnąć po tytuł mistrza trzeba było stoczyć aż sześć pojedynków (3 eliminacyjne i 3 finałowe). Olejnik bez większych problemów przebrnął przez turniej eliminacyjny poddając wszystkich trzech rywali w 1. rundach. W pierwszej finałowej walce wypunktował Amerykanina Marcelo Alfaya, natomiast w drugiej uległ brazylijskiemu grapplerowi Flavio Luizowi Mourze przez duszenie, tracąc przy tym przytomność.

W 2006 roku zwyciężył w turnieju organizowanym przez federację Pankrationu pokonując m.in. Magomieda Sułtanachmiedowa. W grudniu tego samego roku przegrał z Chaelem Sonnenem na gali BodogFIGHT w Kolumbii Brytyjskiej. 10 listopada 2007 wystartował w sześcioosobowym turnieju KSW który wygrał poddając wszystkich swoich rywali duszeniem m.in. Krzysztofa Kułaka i Karola Bedorfa. Do końca roku wygrał jeszcze dwa turnieje na terenie Rosji. 8 maja 2008 stoczył jeszcze jedną walkę na ringu KSW, pokonując na punkty Daniela Dowdę. 2008 rok to również kolejny sukces Olejnika - zwyciężył w ProFC Grand Prix pokonując m.in. Magomiedbaga „Baga” Agajewa.

Pod koniec 2009 roku wziął udział w turnieju organizowanym przez rosyjski Związek Weteranów Sportu. Sam turniej był mocno obsadzony, brali w nim udział m.in. Aleksandr Szlemienko, Szamil Abdurachimow, Thiago Santos oraz Michał Kita – z tym ostatnim Olejnik przegrał w finale przez ciężkie TKO. W 2010 podpisał kontrakt z Amerykańskim Bellatorem na udział w turnieju wagi ciężkiej. W ćwierćfinale który miał miejsce 26 sierpnia wypunktował Amerykanina Mike’a Hayesa [3] lecz w półfinale uległ przez TKO Anglikowi urodzonemu w RPA Neilowi Grove. Między 2011, a 2012 przegrał dwie walki jedną przez ciężki nokaut z rąk Magomieda Malikowa, drugą na punkty z weteranem światowych ringów i klatek Jeffem Monsonem.

W 2012 założył swój klub w Charkowie o nazwie Team Oplot, a jeszcze w tym samym roku wystartowała seria gal insygnowana nazwą klubu - Oplot Challenge w których brał czynny udział wygrywając wszystkie sześć stoczonych pojedynków, pokonując mistrza w dwóch kategoriach wagowych King of The Cage Tony’ego Lopeza czy w rewanżowym starciu kompletnie rozbijając w stójce Jeffa Monsona. 16 października 2013 na jubileuszowej 50 gali ProFC poddał Holendra Diona Staringa duszeniem rękoma, a niecały miesiąc później na prestiżowej gali Legend Fight Show w zastępstwie za Aleksandra Jemieljanienkę (który został zatrzymany na kilka dni przed galą przez policję za atak na klienta w restauracji pod wpływem alkoholu) zmierzył się ze zwycięzca PRIDE GP i K-1 World GP Chorwatem Mirko Filipoviciem którego bez większych problemów zdominował zapaśniczo i poddał firmową dźwignią na kark. Pod koniec listopada poinformował o podpisaniu kontraktu z największą na świecie organizacją mieszanych sztuk walki - UFC[4].

W 2014 roku stoczył dwa zwycięskie pojedynki w UFC nokautując m.in. Jareda Rosholta i otrzymując za to bonus finansowy 50 tys. $ w ramach „występu wieczoru”.

OsiągnięciaEdytuj

 
Olejnik wraz ze swoimi trofeami z MMA i sambo - 2010

Mieszane sztuki walki:

  • 1999: InterPride - 1. miejsce
  • 2001: Land of Peresvit - 1. miejsce
  • 2004: M-1 Global Middleweight Grand Prix - 2. miejsce
  • 2006: Pankration Cup - 1. miejsce
  • 2007: Konfrontacja Sztuk Walki 8 - 1. miejsce wagi ciężkiej
  • 2007: Permska Federacja MMA - 1. miejsce
  • 2007: Turniej MMA w Jarosławiu – 1. miejsce
  • 2008: YAMMA Pit Fighting - półfinalista turnieju wagi ciężkiej
  • 2008: ProFC - Puchar Prezydenta - 1. miejsce
  • 2009: Puchar Związku Weteranów Sportu - 2. miejsce
  • 2010: Bellator FC - półfinalista turnieju wagi ciężkiej
  • 2012: mistrz World Cup of Mixed Martial Arts (WCMMA) w wadze ciężkiej
  • 2013: mistrz Legend FC w wadze ciężkiej

Sambo bojowe:

  • Mistrzostwa Moskwy w sambo bojowym - 5-krotny zwycięzca zawodów
  • 2001: Mistrzostwa Euroazjatyckie w sambo bojowym - 1. miejsce
  • 2003: Mistrzostwa Rosji w sambo bojowym - 1. miejsce
  • 2004: Mistrzostwa Rosji w sambo bojowym - 1. miejsce
  • 2005: Mistrzostwa Świata w sambo bojowym - 1. miejsce
  • 2010: XV Mistrzostwa Świata w sambo bojowym - 1. miejsce w kat. +90 kg[5]

Grappling:

  • 2011: Grapplers Quest Beast of the East - 1. miejsce w kat. superciężkiej, no gi
  • 2011: Eddie Alvarez Grappling Tournament - 1. miejsce w kat. ciężkiej

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj