Otwórz menu główne

Andrzej Kim Tae-gŏn

koreański ksiądz, męczennik, święty katolicki

Św. Andrzej Kim Tae-gŏn (ko. 김대건 안드레아) (ur. 21 sierpnia 1821 r. w Solmae w Naepo, prowincja Chungcheong w Korei – zm. 16 września 1846 r. w Saenamteo w Korei) – pierwszy ksiądz katolicki pochodzenia koreańskiego, męczennik, święty Kościoła katolickiego.

Święty
Andrzej Kim Tae-gŏn

김대건 안드레아
prezbiter i męczennik
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 sierpnia 1821
Solmae
Data i miejsce śmierci 16 września 1846
Saenamteo
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 5 lipca 1925
przez Piusa XI
Kanonizacja 6 maja 1984
Seul
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 20 września
Patron koreańskiego duchowieństwa
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Kim.

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie katolików. Jego pradziadek Pius Kim Chin-hu z powodu wiary spędził ponad 10 lat w więzieniu gdzie zmarł, a jego ojciec Ignacy Kim Che-jun zginął w czasie prześladowań w 1839 r. Gdy Andrzej Kim Tae-gŏn był dzieckiem jego rodzina przeniosła się do Kolbaemasil w prowincji Gyeonggi, ażeby uniknąć prześladowań. Andrzej Kim Tae-gŏn był człowiekiem głębokiej wiary. Uczył się w seminarium w Makau w Chinach, dokąd przybył w 1837 r. 17 sierpnia 1845 r. w Szanghaju przyjął święcenia kapłańskie jako pierwszy ksiądz pochodzenia koreańskiego. W końcu sierpnia powrócił do Korei łodzią razem z biskupem Farreolem i ojcem Daveluy (późniejszym biskupem i męczennikiem). Przez pewien czas pomagał biskupowi Farreol, następnie powrócił do swojej rodzinnej miejscowości, gdzie nauczał mieszkających tam katolików. Na początku 1846 r. biskup wezwał go do Seulu. Z jego polecenia próbował wynająć chińskich rybaków z wyspy Yeonpyeong do przewiezienia francuskich misjonarzy z Chin do Korei. 5 czerwca 1846 r. został aresztowany na wyspie i przewieziony do głównego więzienia w Seulu. Po torturach ścięto go w Saenamteo niedaleko Seulu 16 września 1846 r.

PatronatEdytuj

Jest patronem duchowieństwa koreańskiego.

Dzień wspomnieniaEdytuj

Proces beatyfikacyjny i kanonizacyjnyEdytuj

BibliografiaEdytuj