Andrzej Saciuk

Andrzej Saciuk (ur. 10 kwietnia 1933[1] w Żytyniu Wielkim na Wołyniu, zm. 12 maja 2020[2][3]) − polski śpiewak operowy (bas), aktor, reżyser i pedagog.

Andrzej Saciuk
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1933
Żytyń Wielki, Polska
Data śmierci 12 maja 2020
Typ głosu bas
Zawód śpiewak, aktor, pedagog
Odznaczenia
Medal Zasłużony dla Kultury Polskiej

Głos kształcił w Polsce (u Stani Zawadzkiej) i we Włoszech (u Gino Bechi). Na scenie od 1951. Związany z teatrami operowymi w Polsce (Łódź, Bytom, Warszawa i Poznań) oraz Niemczech (Düsseldorf), gdzie budził uznanie nie tylko jego wspaniały głos, ale także duży talent i dobry warsztat aktorski (ukończył PWSTiF w Łodzi).

Międzynarodową karierę rozpoczął zdobywając w 1963 II miejsce na konkursie ARD w Monachium, dzięki któremu zapewnił sobie pierwsze kontrakty, a następnie udział w przedstawieniach, koncertach i festiwalach w Europie (Francja, Holandia, Hiszpania, Niemcy, Polska, Węgry, Finlandia, Jugosławia, Wielka Brytania, Grecja) oraz poza nią (USA, Gruzja, Izrael, Japonia, Tajwan). Obok bardzo rozległego repertuaru operowego (ok. 100 ról) w swoim dorobku miał także utwory symfoniczne (Mozart, Haydn, Dvořák, Szostakowicz, Verdi, Puccini, Mahler, Penderecki, Nowowiejski).

Za szczególne osiągnięcia w dorobku A. Saciuka należy uznać partie basowe w „Strasznym dworze” i „Halce” St. Moniuszki, rola Borysa Godunowa w operze M. Musorgskiego, Mefista w „Fauście” Gounoda, króla Filipa w „Don Carlosie” i Zachariasza w „Nabucco” Verdiego oraz role wagnerowskie. W Niemczech uhonorowany przez Deutsche Oper am Rhein tytułem Kammersänger.

W 2009 wziął udział w przedstawieniu dla uczczenia 55-lecia istnienia Opery Łódzkiej, jako jedyny z obsady sprzed 55 lat. Przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaczony medalem i tytułem Zasłużony dla Kultury Polskiej. W 2011 podjął decyzję o pożegnaniu ze sceną; z publicznością polską w Teatrze Wielkim w Łodzi (11.01.2011 r.), a z niemiecką w Deutsche Oper am Rhein (22.05.2011 r.)

Córka - Anna Saciuk-Gąsowska (ur. 2 marca 1955), historyk sztuki, kustosz w Muzeum Sztuki w Łodzi, autorka wystaw[4], działaczka opozycji antykomunistycznej, represjonowana przez SB[5][6].

Syn - Piotr Saciuk, pianista, dr w Akademii Muzycznej w Łodzi.

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Saciuk (ang.). imdb.com. [dostęp 2009-09-26].
  2. Andrzej Saciuk - odeszła legenda, pamięć pozostaje... (pol.). operalodz.com, 2020-05-12. [dostęp 2020-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-17)].
  3. Andrzej Saciuk (pol.). nekrologi.wyborcza.pl, 2020-05-15. [dostęp 2020-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-17)].
  4. Saciuk-Gąsowska, Anna [WorldCat Identities], worldcat.org [dostęp 2020-05-21].
  5. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2020-05-21] (ang.).
  6. Noty biograficzne łodzian zasłużonych w działaniach opozycji antykomunistycznej w latach 1976-89, www.slownik-niezaleznidlakultury.pl [dostęp 2020-05-21].

Linki zewnętrzneEdytuj