Otwórz menu główne

Andrzej Spychalski

polityk polski

Andrzej Kazimierz Spychalski (ur. 3 grudnia 1948 w Kaliszu) – polski polityk, prawnik, działacz ZMS, ZSMP i PZPR. Senator V kadencji, w latach 1979–1987 prezydent Kalisza, w latach 2005–2006 przewodniczący Unii Pracy.

Andrzej Spychalski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1948
Kalisz
Przewodniczący Unii Pracy
Okres od 15 maja 2005
do 25 lutego 2006
Przynależność polityczna Unia Pracy
Poprzednik Izabela Jaruga-Nowacka
Następca Waldemar Witkowski
Senator V kadencji
Okres od 19 października 2001
do 18 października 2005
Przynależność polityczna Unia Pracy

ŻyciorysEdytuj

Kształcił się w Technikum Samochodowym im. Stanisława Staszica. Od 1967 do 1970 był słuchaczem Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu, a w latach 1970–1972 słuchaczem entralnej Szkoły Aktywu ZMS[1]. W 1979 ukończył również studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Pracował w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Kalisz”, a od 1970 w aparacie organizacyjnym Związku Młodzieży Socjalistycznej (ZMS), Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej (ZSMP) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR), do której należał w latach 1967–1990[1]). Był wiceprzewodniczącym ZMS w Kaliszu (1970–1972), następnie do 1973 przewodniczącym miejskich struktur tej organizacji. W latach 1973–1975 kierował radą powiatową, a od 1975 do 1979 radą wojewódzką Federacji Socjalistycznych Związków Młodzieży Polskiej[1]. Kierował Wydziałem Kultury, Nauki i Oświaty w Komitecie Wojewódzkim PZPR w Kaliszu, brał także udział w pracach komitetów powiatowego, miejskiego i wojewódzkiego PZPR.

W latach 1979–1987 był prezydentem miasta Kalisza. Od 1988 pracował w spółkach prywatnych w tym własnych firmach: Przedsiębiorstwie Wielobranżowym „Impet” (dystrybucja odzieży i obuwia) i Firmie Handlowej „Duet” (dystrybucja części do samochodów osobowych i ciężarowych).

W latach 90. przystąpił do Unii Pracy, zasiadał we władzach krajowych i regionalnych tej partii. W maju 2005 został wybrany na przewodniczącego partii po rezygnacji Izabeli Jarugi-Nowackiej. Zajmował to stanowisko przez okres niespełna roku, a w 2006 odszedł do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W latach 2001–2005 był senatorem z okręgu kaliskiego, wybranym z ramienia koalicji SLD-UP. W 2005 i 2007 bez powodzenia kandydował w kolejnych wyborach parlamentarnych.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-11-14].

BibliografiaEdytuj