Zatoczek ostrokrawędzisty

(Przekierowano z Anisus vortex)

Zatoczek ostrokrawędzisty (Anisus vortex) – palearktyczny gatunek słodkowodnego ślimaka płucodysznego z rodziny zatoczkowatych (Planorbidae), blisko spokrewniony z zatoczkiem łamliwym (Anisus vorticulus).

Zatoczek ostrokrawędzisty
Anisus vortex
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Muszle
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada płucodyszne
Rząd nasadooczne
Rodzina zatoczkowate
Rodzaj Anisus
Gatunek zatoczek ostrokrawędzisty
Synonimy
  • Helix vortex Linnaeus, 1758

WystępowanieEdytuj

Zasięg jego występowania obejmuje Europę i zachodnią Syberię[1].

Zasiedla porośnięte roślinnością zbiorniki wody stojącej i wolno płynącej, także okresowe[1]. W Polsce jest gatunkiem pospolitym[2].

BudowaEdytuj

Muszla jasnorogowa, delikatnie prążkowana, o wymiarach 0,8–1,5 × 4–9 mm, z 6–7,5 skrętami, bardzo ostrym kilem, spłaszczona w dolnej części, wklęsła w górnej[1]. Epitet gatunkowy tego ślimaka nawiązuje do ostrej i przesuniętej ku dołowi krawędzi otworu muszli. Od zatoczka łamliwego odróżnia go położenie kila u dołu ostatniego skrętu (kil zatoczka łamliwego leży na środku ostatniego skrętu), większa liczba skrętów oraz szerszy ostatni skręt w stosunku do przedostatniego. Obydwa gatunki różnią się także budową anatomiczną układu rozrodczego[3].

BiologiaEdytuj

Jaja o średnicy 0,5 mm są składane w owalnych kapsułach, z których każda ma średnicę 4 mm i zawiera 10–12 jaj. Młode wykluwają się po 10–12 dniach[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d F. Welter-Schultes: Species summary for Anisus vortex (ang.). W: AnimalBase. Early zoological literature [on-line]. AnimalBase Project Group, 2012. [dostęp 28 sierpnia 2012].
  2. Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. III. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2008, s. 420. ISBN 978-83-88147-09-8.
  3. Zatoczek łamliwy Anisus vorticulus. „Poradniki ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 – podręcznik metodyczny”. 6, 2004. Ministerstwo Środowiska (pol.).  (pdf)