Antoni Reichenberg (ur. 7 czerwca 1825 w Gorlicach, zm. 23 stycznia 1903 w Tarnopolu) – polski ksiądz, jezuita, artysta. Opiekował się sierotami i ubogimi w Tarnopolu[1].

Antoni Reichenberg
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 czerwca 1825
Gorlice

Data i miejsce śmierci

23 stycznia 1903
Tarnopol

Zawód, zajęcie

ksiądz, jezuita, malarz

Grób ojca Antoniego Reichenberga na cmentarzu Mikulinieckim

Życiorys

edytuj

W 1848 r. wziął udział w rewolucji węgierskiej[2].

Studiował malarstwo w Budapeszcie i na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, którą ukończył w 1862 roku. Podczas studiów przyjaźnił się z Janem Matejką[2][3][4].

Studiował teologię w Monachium i Przemyślu, gdzie 13 września 1868 r. przyjął święcenia kapłańskie. 7 grudnia 1869 wstąpił do nowicjatu jezuitów w Starej Wsi[2]. W 1871 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego[3].

Od 1875 r. w Tarnopolu. W latach 1875–1887 był profesorem rysunku w konwikcie jezuickim; w latach 1884-1885 prefektem szpitala studenckiego; w 1886 r. uczył języka niemieckiego. Założył w mieście dwa przytułki dla ubogich, w których pracował po liturgii[3][5].

Zmarł 23 stycznia 1903 r. w Tarnopolu[3].

Został pochowany 27 stycznia 1903 r. na cmentarzu Mikulinieckim[3][6], gdzie na nagrobku widnieje napis: "Opiekunowi ubogich X. Antoniemu Reichenbergowi T.J. wdzięczni tarnopolanie"[3]. Grób o. Antoniego Reichenberga został uznany za nowo odkryty zabytek dziedzictwa kulturowego[7].

Był utalentowanym malarzem[3]. Wśród jego dzieł znajdują się m.in. obraz Matki Boskiej Bolesnej (przechowywany w Starej Wsi)[2] oraz portret Alfreda Potockiego (do 1918 r. wisiał w sali Sejmu Galicyjskiego)[8].

Ciekawostki

edytuj

Codziennie o godzinie 7 wieczorem o. Reichenberg modlił się przy figurze św. Tekli na ulicy Pańskiej w Tarnopolu[1][9].

Przypisy

edytuj
  1. a b Окаринський, В: Святі тернопільської землі. W: Тернопільський енциклопедичний словник. редкол.: Г. Яворський та ін.. T. 4: А—Я. Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2010, s. 566. ISBN 978-966-528-318-8. (ukr.)
  2. a b c d Reichenberg Antoni / Ludwik Grzebień SJ. Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995. — Warszawa : Wydawnictwo WAM, 2004. — s. 565. — ISBN 83-7097-293-4.
  3. a b c d e f g Мороз, В. Забутий отець Райхенберг. RIA плюс, 2013-03-20, № 12, s. 19.
  4. Brząkalski J. O. Antoni Reichenberg T. J. ... — S. 33.
  5. Brząkalski J. O. Antoni Reichenberg T. J. ... — S. 68.
  6. Іванка Гошій: Микулинецький цвинтар: живі історії за надгробками. Нова Тернопільська газета, 2019-10-18.
  7. Лист Тернопільського обласного центру охорони та наукових досліджень пам'яток культурної спадщини № 326 від 20 жовтня 2021 r.
  8. Brząkalski J. O. Antoni Reichenberg T. J. ... — S. 69.
  9. Тетяна Потапенко: Тут стояла тернопільська фігура святої Теклі (фотофакт). Терен, 2016-09-16.

Źródła

edytuj
  • Brząkalski J. O. Antoni Reichenberg T. J. Kraków : Nakładem Apostolstwa Modlitwy, 1904, 246 s.
  • Paszenda J. Reichenberg Antoni, [w:] Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających (zmarłych przed 1966 r.). Malarze, rzeźbiarze, graficy. T. VIII: Pó -Ri, pod red. Urszuli Markowskiej i Katarzyny Mikockiej-Rachubowej. Warszawa: Instytut Sztuki PAN, 2007, s. 290; ISBN 978-83-89101-69-3.

Linki zewnętrzne

edytuj